Archiwa Borderline

Zaburzenia osobowości borderline to w skrócie BPD. Tym, co je wyróżnia jest bardzo mocne nasilenie objawów depresyjnych i lękowych. Leki, przepisywane przez lekarza psychiatrę, stosowane przez osoby, które cierpią wyłącznie na depresję, w przypadku borderline często nie dają aż tak dobrych rezultatów.

Warto wspomnieć tutaj jeszcze, że borderline zawsze pojawia się przed depresją. Zmiany nastroju przy borderline są o wiele częstsze i bardziej intensywne niż u osób, które cierpią tylko na depresję. Chociaż borderline jest mocno powiązane z depresją, to ma jeszcze wiele innych objawów. Dowiedz się, czym borderline dokładnie różni się od ,,standardowej” depresji.

Czym jest zaburzenie osobowości Borderline?

U osoby cierpiącej na borderline występują dolegliwości z pogranicza zaburzeń psychotycznych i nerwicowych.

Osoba z borderline negatywnie postrzega otaczającą ją rzeczywistość. Bardzo boi się odrzucenia i wręcz obsesyjnie walczy o każdą, nawet noszącą cechy toksycznej, relację. Borderline często określa się mianem osobowości z pogranicza. Wynika to stąd, że to zaburzenie znajduje się zaburzeniami psychotycznymi (schizofrenicznymi) a neurotycznymi (nerwicami). Zostało dokładnie opisane już w XIX wieku.

Czym charakteryzuje się Borderline?

To jedno z najcięższych zaburzeń osobowości, zarówno dla pacjenta, jak i dla jego otoczenia. Wiąże się z cierpieniem psychicznym i jest trudne w leczeniu. Osoby z borderline są niestabilne pod względem emocjonalnym.

Często towarzyszy im poczucie pustki i trudności w określeniu własnego Ja. Osoby, które cierpią na borderline mają bardzo duże problemy w budowaniu trwałych relacji z innymi ludźmi. Zazwyczaj czują się nierozumiane i niekochane. Z jednej strony boją się odrzucenia, a z drugiej uważają, że nie zasługują na miłość i przyjaźń.

Typowe objawy i diagnoza Borderline

Osoby cierpiące na zaburzenie osobowości borderline odczuwają skrajnie silne emocje. Wręcz ich poszukują. Zwykłe, codzienne życie jest dla nich nudne. To sprawia, że zazwyczaj wikłają się w trudne związki i relacje bez żadnej przyszłości.

Lista pozostałych typowych objawów borderline znajduje się poniżej:

ekstremalnie silny lęk przed odrzuceniem;
nieracjonalne, skrajne zachowania;
poczucie pustki i bezsensu życia;
negatywne wyobrażenie na własny temat;
wrażliwość na ocenę otoczenia;
niestabilność emocjonalna i bardzo częste zmiany nastroju;
nadmierna zazdrość i kontrolowanie partnera w związkach;
odczuwanie skrajnie mocno negatywnych emocji, takich jak złość, gniew, czy smutek;
odczuwanie nieustannej potrzeby zapewniania o uczuciach przez partnera czy przyjaciela;
skłonność do podejmowania ryzyka;
często uzależnienie od substancji psychoaktywnych (żeby wreszcie coś poczuć);
zaburzenia odżywiania (na przykład anoreksja lub bulimia);
próby samobójcze, samookaleczenie się,
skłonność do palenia za sobą wszystkich mostów.

Diagnozowanie zaburzenia osobowości typu borderline polega na analizie wyników kwestionariuszy do oceny osobowości (np. MMPI). Taką diagnozę może wystawić wyłącznie specjalista od zdrowia psychicznego, na przykład psycholog, psychoterapeuta, czy psychiatra. Bywa, że to zaburzenie osobowości jest mylone z chorobą afektywną dwubiegunową, czy depresją. Jeśli poszukujesz lekarza psychiatry pracującego online, SKONTAKTUJ się z nami a my umówimy Ci wizytę u doktora Grzegorza Jabłońskiego.

Jak Borderline łączy się z depresją?

Osoba, która cierpi na borderline, na co dzień zmaga się z bardzo dużą chwiejnością emocjonalną, wyjątkowo negatywnymi przekonaniami na własny temat oraz ma trudności w tworzeniu trwałych relacji z innymi ludźmi. To wszystko może powodować obniżony nastrój, który po kilku tygodniach może przerodzić się w depresję.

Jak Borderline wpływa na rozwój depresji?

Osoby z borderline lubią podejmować niepotrzebne ryzyko. Same narażają się na kłopoty i stresujące sytuacje. To natomiast sprawia, że łatwo wpadają w stany depresyjne. Nie chcą przy tym niczyjej pomocy i często są niesprawiedliwe wobec otaczających ich ludzi. Niszczą relacje, aby ktoś nie zrobił tego pierwszy.

Różnice i podobieństwa w objawach Borderline i depresji

Objawy borderline i depresji często nakładają się na siebie, co znacznie utrudnia ich prawidłową diagnostykę. Statystyki wyraźnie mówią o tym, że depresja bardzo często towarzyszy temu zaburzeniu osobowości.

Depresja może występować wśród od około 50% do 85% pacjentów z borderline. Jednym z częstszych objawów są samookaleczenia, a nawet próby samobójcze.

Pozostałe symptomy depresji u osób z borderline to między innymi:

smutek,
przygnębienie,
stały płacz,
brak radości z życia,
poczucie pustki,
bezsenność,
utrata masy ciała,
utrata apetytu,
osłabienie popędu płciowego.

Metody leczenia i radzenia sobie z Borderline oraz depresją

Terapie skuteczne w leczeniu Borderline i depresji, to między innymi te poniżej:

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) – pomaga w radzeniu sobie z impulsywnością, niestabilnością emocjonalną i trudnościami interpersonalnymi.
Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) – efektywna zarówno w leczeniu borderline, jak i depresji. Pomaga identyfikować i zmieniać szkodliwe myślenie oraz przekonania.

Antydepresanty mogą być stosowane w leczeniu depresji. Leki stabilizujące nastrój mogą być pomocne w przypadku borderline, zwłaszcza w kontrolowaniu impulsywności.

Techniki samopomocy i wsparcie społeczne

Praktyki relaksacyjne (medytacja, joga, głębokie oddychanie mogą pomóc w zarządzaniu stresem i emocjami).
Regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta i odpowiedni sen wpływają korzystnie na samopoczucie.
Aktywne uczestnictwo w relacjach społecznych i rozmowy z bliskimi mogą przynieść ulgę.
Często polecane strategie przy borderline to planowanie dnia oraz chodzenie na spacery, czy prowadzenie dziennika, aby zapanować nad impulsywnością.

Zespół PsychoPark.pl

Może zainteresować Cię również:

ChAD czy Borderline? Kluczowe różnice i podobieństwa

Depresja – przyczyny, objawy, stopnie nasilenia

Ze względu na wspólną cechę ChAD i borderline, jaką są wahania nastrojów, występują problemy w diagnozowaniu tych dwóch zaburzeń. To, co je łączy jest również całkowicie odmienne zachowanie pacjenta, w zależności od tego, w której fazie aktualnie się znajduje.

Sprawę komplikuje fakt, że nawet do 80% pacjentów z BPD wykazuje pewne cechy dwubiegunowości.

Warto dodać do tego jeszcze, że część pacjentów ma cechy pasujące zarówno do ChAD, jak i do borderline. U około 10–20% chorych z ChAD rozpoznaje się współistniejące BPD, a u około 20% pacjentów z BPD rozpoznawano ChAD. BPD wydaje się częściej współistnieć z ChAD typu II niż typu I.

Określenie, co dokładnie dolega konkretnemu pacjentowi jest bardzo ważne, ponieważ od diagnozy zależy prawidłowe leczenie. Dowiedz się więcej na temat ChAD i borderline lub skorzystaj z konsultacji u lekarza psychiatry, doktora Grzegorza Jabłońskiego w PsychoPark.pl.

Zrozumienie Choroby Afektywnej Dwubiegunowej i zaburzenia Borderline

Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) i zaburzenie osobowości borderline to dwie odrębne jednostki diagnostyczne. Obie mają wpływ na funkcjonowanie emocjonalne i społeczne osób dotkniętych nimi.

Definicje i charakterystyka obu zaburzeń

Przy ChAD najważniejszym kryterium diagnostycznym jest nawracające cyklicznie zaburzenia nastroju. Zaburzenia nastroju dzielą się na następujące fazy: manię, hipomanię i depresję. Czasami te fazy przeplatają się również z okresami remisji, to znaczy ustąpienia objawów. Mogą one być dłuższe lub krótsze.

Jednak nie jest to takie proste, jak teraz mogłoby się wydawać. Bywa, że występują również fazy mieszane. Wtedy depresja łączy się z podwyższonym nastrojem i z nadmiernym pobudzeniem.

A jak na tym tle wygląda borderline? W przypadku tego zaburzenia występują dolegliwości z pogranicza zaburzeń psychotycznych oraz nerwicowych. Są to przede wszystkim: niestabilność nastrojów, negatywne postrzeganie świata zewnętrznego oraz nadmierna impulsywność. Borderline to zaburzenie osobowości, które charakteryzuje się odczuwaniem bardzo silnych, negatywnych emocji. Bardzo ważnym wyróżnikiem jest też mocny lęk przed odrzuceniem.

Typowe objawy i kryteria diagnostyczne

O chorobie afektywnej dwubiegunowej można mówić wtedy, gdy u pacjenta wystąpią co najmniej dwa nawroty choroby. Wymagany jest co najmniej jeden epizod manii lub hipomanii. Musi być on rozdzielony jednym lub kilkoma epizodami depresyjnymi.

Bardzo ważne jest to, aby objawy choroby afektywnej dwubiegunowej nie wynikały ze stosowania substancji psychoaktywnej. Symptomy choroby muszą być tak nasilone, aby utrudniały pacjentowi jego codzienne funkcjonowanie, a nawet wymagały hospitalizacji.

Szczegółowe kryteria diagnostyczne choroby afektywnej dwubiegunowej znajdują się w najnowszym wydaniu DSM (DSM 5).

Natomiast, jeżeli chodzi o borderline, to kryteria diagnostyczne są następujące:

znaczące zaburzenia w funkcjonowaniu osobowości (zaburzenia w funkcjonowaniu Ja i interpersonalnym);
patologiczne cechy w obszarze negatywnej afektywności (labilność emocjonalna, niepokój, lęk przed odrzuceniem, depresyjność);
impulsywność;
podejmowanie ryzyka;
częste uczucie gniewu.

Główne różnice między Chorobą Dwubiegunową a Borderline

Najważniejsza różnica polega na tym, że choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie nastroju a borderline to zaburzenie osobowości. Choroba dwubiegunowa wyróżnia się poważnymi zaburzeniami nastroju. Różnią się one również kryteriami diagnostycznymi, przebiegiem i objawami. To, co je ze sobą łączy to przede wszystkim wahania nastroju i impulsywne zachowania w przypadku bordeline.

Różnice w przebiegu i objawach

Warto mieć świadomość, że osoba, która cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową czasami znajduje się w fazie remisji. Wtedy jest stabilna pod względem emocjonalnym. Przy zaburzeniu osobowości typu borderline nigdy taki stan się nie pojawia.

Przy chorobie afektywnej dwubiegunowej wydarzenia w życiu pacjenta nie mają większego wpływu na to, w jakiej fazie się znajduje. Choroba afektywna dwubiegunowa o wiele lepiej reaguje na leki. Jej przebieg jest związany przede wszystkim z biologią układu nerwowego.

Metody diagnostyczne i wyzwania w rozpoznawaniu

Diagnozowanie choroby afektywnej dwubiegunowej wymaga długotrwałego obserwowania pacjenta. Do postawienia trafnej diagnozy niezbędne jest wystąpienie u pacjenta cykliczności. Muszą u niego wystąpić co najmniej dwa epizody manii i epizod depresyjny. To wszystko sprawia, że ChAD bardzo często jest mylony z depresją. Do momentu, gdy pacjent nie znajdzie się w fazie manii lub hipomanii.

Przy diagnozowaniu borderline najważniejsza jest niestabilność emocjonalna, lęk przed odrzuceniem i problemy interpersonalne. Chociaż oba te zaburzenia mają zróżnicowany przebieg, to często są ze sobą mylone ze względu na podobieństwo objawów.

Podobieństwa i współwystępowanie obu zaburzeń

Zarówno w przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej, jak i zaburzenia osobowości typu borderline występują następujące symptomy:

wahania nastroju;
uczucie pustki;
niestabilny obraz siebie (własnego Ja);
trudności w relacjach z innymi ludźmi;
nadużywanie substancji psychoaktywnych;
depresja;
impulsywność;
objawy psychotyczne i dysocjacyjne;
samookaleczenia;
myśli samobójcze;
próby odebrania sobie życia.

Wspólne cechy i wyzwania terapeutyczne

Wszystkie wymienione powyżej symptomy w obu tych jednostkach diagnostycznych różnią się od siebie przyczyną występowania, częstotliwością, bywa również, że ich nasilenie jest zupełnie inne. Stąd tak często pojawiają się trudności w diagnozowaniu ChAD i borderline.

Strategie leczenia i radzenia sobie

W obu przypadkach bardzo ważne jest stosowanie psychoterapii online oraz leczenia farmakologicznego. Znajdź swojego psychoterapeutę klikając w zakładkę NASZ ZESPÓŁ. Przy borderline pozwala ono na stabilizację nastrojów, a przy chorobie afektywnej dwubiegunowej wydłuża okresy remisji. Nie bez znaczenia jest tutaj fakt, że edukacja pacjenta i wsparcie rodziny odgrywają kluczową rolę w procesie leczenia.

Podstawą jego skuteczności jest oczywiście właściwa diagnoza. Strategie radzenia sobie w kryzysie są podobne, ponieważ opierają się na odzyskaniu kontroli nad stresem i własnymi emocjami.