Czego szukasz?
Zadzwoń: +48 577 003 838

Tajemnica zawodowa psychologa i psychoterapeuty – co warto wiedzieć?

Rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą często dotyczy bardzo osobistych spraw: emocji, zdrowia, relacji, rodziny, pracy czy trudnych doświadczeń. Aby można było mówić o nich swobodnie, potrzebne jest poczucie bezpieczeństwa.

Dlatego jedną z najważniejszych zasad pomocy psychologicznej i psychoterapii jest poufność.

Oznacza ona, że informacje przekazane specjaliście nie są udostępniane innym osobom bez podstawy prawnej lub zgody klienta. Dotyczy to również konsultacji finansowanych przez pracodawcę.

Co obejmuje tajemnica zawodowa?

Tajemnica zawodowa obejmuje wszystko, czego psycholog dowiaduje się w związku z udzielaniem pomocy.

Chronione są między innymi:

  • treść rozmów podczas konsultacji i terapii,
  • informacje o zdrowiu i samopoczuciu,
  • diagnoza oraz wyniki badań,
  • problemy rodzinne, zawodowe i finansowe,
  • informacje o relacjach i ważnych doświadczeniach,
  • notatki i dokumentacja psychologiczna,
  • dane przekazane psychologowi przez inne osoby,
  • sam fakt korzystania z pomocy psychologicznej.

Psycholog nie powinien zatem potwierdzać osobom postronnym, że dana osoba jest jego klientem, była na konsultacji albo uczestniczy w terapii.

Tajemnica nie kończy się wraz z zakończeniem spotkań. Psycholog nadal ma obowiązek chronić uzyskane informacje.

Czy psychoterapeutę również obowiązuje tajemnica?

Psycholog ma obowiązek zachowania tajemnicy zawodowej wynikający z przepisów prawa oraz zasad etycznych.

Sytuacja prawna psychoterapeutów jest bardziej złożona, ponieważ nie każdy psychoterapeuta jest jednocześnie psychologiem. Psychoterapeutę mogą obowiązywać między innymi:

  • przepisy związane z miejscem wykonywania świadczeń,
  • zasady ochrony danych osobowych,
  • kodeks etyczny organizacji lub towarzystwa, do którego należy,
  • kontrakt zawarty z klientem,
  • zasady obowiązujące w placówce, w której pracuje.

W Centrum Psychoterapii i Rozwoju LUSTRO oraz PsychoPark zasada poufności dotyczy wszystkich specjalistów prowadzących konsultacje i psychoterapię. Na początku współpracy klient powinien zostać poinformowany o zasadach poufności i sytuacjach, w których mogą pojawić się jej prawne ograniczenia.

Czy poufny jest sam fakt odbycia konsultacji?

Tak. W przypadku pomocy udzielanej przez psychologa ochroną objęta jest nie tylko treść rozmowy, ale także sam fakt skorzystania z konsultacji.

Oznacza to, że psycholog nie powinien informować osób postronnych, że konkretna osoba:

  • zgłosiła się po pomoc,
  • umówiła konsultację,
  • odbyła spotkanie,
  • uczestniczy w psychoterapii,
  • przerwała albo zakończyła terapię.

Dotyczy to także członków rodziny, współpracowników i przełożonych. Wyjątki mogą wynikać z przepisów prawa lub szczególnych zasad dotyczących osób małoletnich.

Czy pracodawca dowie się, że pracownik korzysta z pomocy?

Jeżeli firma finansuje konsultacje psychologiczne dla pracowników, nie oznacza to, że przełożony otrzymuje dostęp do informacji o spotkaniach.

Pracodawca nie powinien otrzymywać informacji:

  • kto skorzystał z konsultacji,
  • kiedy odbyło się spotkanie konkretnej osoby,
  • z jakim problemem zgłosił się pracownik,
  • co powiedział podczas rozmowy,
  • czy otrzymał diagnozę,
  • jakie zalecenia przekazał mu specjalista,
  • czy zdecydował się na dalszą terapię.

Najbezpieczniejszym rozwiązaniem jest bezpośredni kontakt pracownika z placówką, bez pośrednictwa przełożonego lub działu kadr.

Pracodawca finansuje wtedy dostęp do pomocy, ale nie kontroluje przebiegu konsultacji.

Jakie informacje może otrzymać firma?

Firma może otrzymać wyłącznie informacje zbiorcze, które nie pozwalają zidentyfikować konkretnych osób.

Raport może zawierać na przykład:

  • liczbę wykorzystanych konsultacji,
  • stopień wykorzystania wykupionej puli spotkań,
  • ogólne informacje o zainteresowaniu programem,
  • anonimowe rekomendacje dotyczące profilaktyki zdrowia psychicznego,
  • propozycje webinarów lub warsztatów dla całego zespołu.

Raport nie powinien zawierać:

  • imion i nazwisk pracowników,
  • stanowisk pozwalających rozpoznać konkretną osobę,
  • diagnoz,
  • opisów indywidualnych problemów,
  • fragmentów rozmów,
  • zaleceń dotyczących konkretnego pracownika,
  • informacji, które po połączeniu z innymi danymi umożliwią identyfikację osoby.

Jeżeli z programu skorzystało niewiele osób, nawet podawanie ogólnych kategorii problemów może umożliwić ich rozpoznanie. W takiej sytuacji raport powinien ograniczać się do liczby wykorzystanych spotkań albo zostać przygotowany dopiero po zebraniu odpowiednio dużej ilości danych.

Czy psycholog może przekazać przełożonemu opinię o pracowniku?

Konsultacja terapeutyczna nie jest badaniem przydatności pracownika do pracy ani narzędziem oceny jego funkcjonowania zawodowego.

Psycholog prowadzący terapię nie powinien jednocześnie występować w roli osoby oceniającej pracownika na potrzeby pracodawcy. Takie połączenie ról mogłoby naruszyć poczucie bezpieczeństwa i zaufanie potrzebne w terapii.

Jeżeli pracodawca potrzebuje opinii lub badania dotyczącego pracy, powinno to zostać zorganizowane jako oddzielna usługa. Pracownik musi zostać wcześniej poinformowany:

  • jaki jest cel badania,
  • kto otrzyma wynik,
  • jaki będzie zakres przekazywanych informacji,
  • na jakiej podstawie odbywa się badanie.

Kiedy tajemnica zawodowa może zostać ograniczona?

Tajemnica zawodowa jest podstawową zasadą, ale nie ma charakteru bezwzględnego w każdej sytuacji.

Psycholog może być zobowiązany do podjęcia działania, gdy:

  • istnieje poważne zagrożenie życia lub zdrowia klienta,
  • istnieje poważne zagrożenie życia lub zdrowia innych osób,
  • zachodzi podejrzenie popełnienia określonego przestępstwa, które zgodnie z prawem trzeba zgłosić,
  • przepisy szczególne nakładają obowiązek przekazania informacji,
  • uprawniony sąd, prokurator lub inny organ podejmuje decyzję przewidzianą prawem.

Przykładem może być sytuacja, w której osoba informuje o konkretnym i bezpośrednim zamiarze odebrania sobie życia albo wyrządzenia poważnej krzywdy innej osobie.

Nie oznacza to jednak, że każda wypowiedź o smutku, złości lub bezradności automatycznie prowadzi do ujawnienia informacji. Specjalista ocenia rzeczywiste zagrożenie i powinien przekazać tylko informacje niezbędne do zapewnienia bezpieczeństwa.

Jeżeli jest to możliwe i bezpieczne, psycholog powinien omówić z klientem konieczność podjęcia interwencji.

Czy pracodawca może zwolnić psychologa z tajemnicy?

Nie. Pracodawca nie jest właścicielem informacji przekazywanych podczas konsultacji tylko dlatego, że finansuje usługę.

Nie może żądać od psychologa:

  • treści rozmów,
  • diagnozy pracownika,
  • notatek ze spotkań,
  • informacji o stanie psychicznym konkretnej osoby,
  • oceny, czy pracownik „nadaje się” do dalszej pracy,
  • potwierdzenia uczestnictwa konkretnego pracownika w terapii.

Finansowanie konsultacji daje firmie prawo do rozliczenia wykonanej usługi zgodnie z umową, ale nie daje dostępu do poufnych informacji klienta.

Czym jest superwizja i czy podczas niej zachowana jest poufność?

Superwizja to spotkanie psychoterapeuty z doświadczonym specjalistą – superwizorem. Jej celem jest dbanie o jakość, bezpieczeństwo i etyczność prowadzonej terapii.

Podczas superwizji terapeuta może omawiać trudności pojawiające się w pracy z klientem. Nie oznacza to jednak swobodnego przekazywania jego danych.

Co do zasady:

  • przekazywane są tylko informacje potrzebne do omówienia procesu,
  • dane klienta powinny być ograniczone lub zanonimizowane,
  • należy unikać szczegółów umożliwiających rozpoznanie osoby,
  • superwizora również obowiązuje poufność,
  • materiał z terapii nie może być wykorzystywany dowolnie.

Superwizja nie jest rozmową „o pacjencie z ciekawości”. Jest profesjonalnym narzędziem pomagającym terapeucie lepiej rozumieć proces i świadczyć pomoc zgodnie z zasadami etyki.

Czy psycholog może rozmawiać z innym specjalistą?

Czasami dla dobra klienta potrzebna jest współpraca psychologa z psychiatrą, lekarzem lub innym specjalistą.

W takiej sytuacji klient powinien wiedzieć:

  • z kim psycholog chce się skontaktować,
  • w jakim celu ma dojść do kontaktu,
  • jakie informacje zostaną przekazane,
  • w jaki sposób będzie chroniona jego prywatność.

Co do zasady przekazywane powinny być tylko informacje niezbędne do udzielenia dalszej pomocy, a kontakt powinien odbywać się za wiedzą i zgodą klienta, chyba że przepisy prawa przewidują inaczej.

O co można zapytać przed pierwszym spotkaniem?

Przed rozpoczęciem konsultacji masz prawo zapytać:

  • kto będzie miał dostęp do informacji o spotkaniu,
  • czy pracodawca dowie się, że korzystasz z pomocy,
  • w jaki sposób prowadzona i zabezpieczana jest dokumentacja,
  • jakie informacje mogą znaleźć się w raporcie dla firmy,
  • czy specjalista korzysta z superwizji,
  • w jakich sytuacjach poufność może zostać ograniczona,
  • jak wygląda kontakt z innymi specjalistami,
  • jakie kwalifikacje posiada osoba prowadząca spotkanie.

Profesjonalny specjalista powinien odpowiedzieć na te pytania jasno i zrozumiale.

Najważniejsze informacje w skrócie

  • Rozmowa z psychologiem lub psychoterapeutą jest poufna.
  • Poufnością objęta jest treść spotkania, dokumentacja oraz – w przypadku pomocy psychologicznej – sam fakt korzystania z konsultacji.
  • Pracodawca finansujący pomoc nie powinien otrzymywać informacji o konkretnych pracownikach.
  • Firma może otrzymać jedynie anonimowe, zbiorcze podsumowanie.
  • Superwizja również odbywa się z zachowaniem zasad poufności.
  • Tajemnica może zostać ograniczona w szczególnych sytuacjach przewidzianych prawem, zwłaszcza gdy istnieje poważne zagrożenie życia lub zdrowia.
  • Zasady i granice poufności powinny zostać wyjaśnione przed rozpoczęciem współpracy.

Jeżeli masz wątpliwości, zapytaj specjalistę o zasady poufności jeszcze przed pierwszą konsultacją. Poczucie bezpieczeństwa i zaufanie są podstawą skutecznej pomocy.

🕷️ Skąd się bierze lęk przed pająkami i jak sobie z nim radzić? Czyli co musisz wiedzieć o arachnofobii.

Mały pająk, wielki strach? O co chodzi z lękiem przed pająkami?

Widok pająka, nawet tego najmniejszego, sprawia, że cię paraliżuje? Nie jesteś sam! Lęk przed pająkami, zwany fachowo arachnofobią, to jedna z tych fobii, która dotyka naprawdę masę ludzi na całym świecie. W sumie, kto by pomyślał, że taki mały stwór może wzbudzić aż taki paniczny strach? Kluczem do oswojenia tego potwora jest zrozumienie, skąd się wziął.

Co to jest arachnofobia?

Arachnofobia to po prostu potworny, często zupełnie nieuzasadniony strach przed pająkami. I nie tylko nimi, czasem też przed innymi podobnymi stworzeniami. Człowiek, który się z nią boryka, przeżywa prawdziwe katusze – wystarczy, że zobaczy pająka, jego zdjęcie, a czasami nawet sama myśl o nim potrafi wywołać falę paniki. Ta reakcja jest zazwyczaj o wiele, wiele silniejsza niż jakiekolwiek realne niebezpieczeństwo, jakie stwarza większość pająków, które biegają po naszych kątach.

Ten lęk potrafi nieźle namieszać w życiu. Sprawia, że ludzie zaczynają omijać szerokim łukiem miejsca, gdzie mogłyby czaić się pająki – piwnice, strychy, a nawet… spacery po lesie czy łące. W tych cięższych przypadkach arachnofobia potrafi naprawdę uprzykrzyć codzienne funkcjonowanie i mocno ograniczyć swobodę.

Skąd bierze się lęk przed pająkami? 

To nie jest taka prosta sprawa. Ten lęk to miks różnych rzeczy: trochę ewolucji, trochę tego, czego się nauczyliśmy w życiu, a sporo też wpływu naszej kultury. Nie ma jednej magicznej odpowiedzi na pytanie “dlaczego akurat pająki?”, ale psychologowie mają na to kilka sensownych teorii.

Czy ten strach mamy we krwi? 

Część naukowców uważa, że tak. Że jesteśmy niejako “zaprogramowani”, żeby szybciej zareagować lękiem na coś, co mogłoby być groźne – na przykład na pająki. Wiecie, nasi, bardzo dawni przodkowie mieszkali tam, gdzie jadowite pająki były na porządku dziennym. Kto ich unikał, miał większą szansę przeżyć i przekazać swoje geny dalej. I tak ta “ostrożność” wobec pająków mogła zostać w nas, w naszych genach. Ale uwaga: to nie znaczy, że rodzimy się już z paniką na widok pająka. Raczej mamy w sobie taką skłonność, że łatwiej i szybciej jest nam nauczyć się bać pająków niż, powiedzmy, kapci.

Czy lęku przed pająkami można się nauczyć? 

Jasne, i to bardzo często tak właśnie jest! Ten lęk bywa po prostu efektem tego, co zobaczyliśmy albo czego doświadczyliśmy. Jak to działa?
Po pierwsze, naśladujemy innych. Wyobraź sobie malucha, który widzi, jak mama czy starsza siostra krzyczy na widok pająka i ucieka na drugi koniec pokoju. Dzieciaki chłoną takie reakcje jak gąbka i szybko uczą się, że pająk = coś strasznego.
Po drugie, pojedyncze, intensywne przeżycie. Czasem wystarczy jedno pechowe spotkanie. Może nie ugryzł, ale wyskoczył znienacka, a ty akurat się czegoś przestraszyłeś/aś, albo ktoś obok zareagował paniką. Nasz mózg potrafi wtedy skojarzyć pająka z tym silnym strachem, nawet jeśli realnie nic się nie stało. I bum, strach zaczyna kiełkować.
W sumie, te “lekcje” z życia mają ogromny wpływ na to, czy i w jakim stopniu rozwinie się u nas arachnofobia.

No i nie zapominajmy o kulturze. Seriale, filmy (szczególnie te horrory!), książki, a nawet stare bajki czy legendy – ile razy pająk jest tam przedstawiany jako coś obrzydliwego, złego, po prostu potwornego? Takie obrazy wbijają nam się do głowy i potrafią albo wzmocnić strach, który już mamy, albo wręcz go zasiać, nawet jeśli wcześniej go nie było. Ten negatywny wizerunek pająka jest u nas tak zakorzeniony, że aż dziw, że ktoś się ich nie boi!

Jak rozpoznać, że to już arachnofobia?

Objawy potrafią być naprawdę różnorodne i u każdego mogą wyglądać trochę inaczej. Czujemy je w ciele, w myślach i w tym, jak się zachowujemy. No i oczywiście ich siła zależy od tego, jak bardzo boimy się pająków i w jakiej sytuacji ich spotkamy.

Fizycznie dzieje się sporo:

  • Serce wali jak młot!
  • Pot oblewa nas na samą myśl.
  • Ręce drżą, pojawiają się dreszcze.
  • Ciężko złapać oddech, czujemy ucisk w klatce.
  • Kręci nam się w głowie, czasem wydaje się, że zaraz zemdlejemy.
  • Żołądek ściska się, pojawiają się nudności.
  • Mięśnie są spięte jak struny.

W głowie i w zachowaniu też nie jest wesoło:

  • Czujemy gigantyczną panikę i przerażenie.
  • Mamy tylko jedno w głowie: uciekać, natychmiast!
  • Zaczynamy unikać miejsc, gdzie pająk mógłby być – piwnic, działki, a nawet kątów w pokoju.
  • Krążą nam po głowie najgorsze scenariusze związane z pająkami.
  • Ciężko nam się na czymkolwiek skupić.
  • Na widok pająka potrafimy zacząć płakać albo krzyczeć.

Pamiętajmy, że to nie “wymysły”! Te objawy są w pełni realne i potrafią naprawdę, ale to naprawdę uprzykrzyć życie.

Ale spokojnie, nie ma co wpadać w rozpacz! Mam dobrą wiadomość: z arachnofobią da się skutecznie walczyć! Jest cała masa sposobów i terapii, które pomagają oswoić tego potwora i zacząć normalnie żyć bez ciągłego lęku.

Czy warto iść na terapię? 

No pewnie, że tak! To chyba najlepsze, co możesz dla siebie zrobić. Psycholog czy psychoterapeuta zna sprawdzone metody na takie lęki. Najczęściej polecają:
Terapię ekspozycyjną: Brzmi groźnie, ale chodzi po prostu o stopniowe oswajanie się z pająkami. Zaczyna się od malutkich kroczków – może najpierw oglądanie zdjęć, potem filmów, potem siedzenie w tym samym pokoju co pająk (oczywiście bezpiecznie!), aż w końcu, jeśli dasz radę, nawet dotknięcie go. Chodzi o to, żeby pokazać swojemu mózgowi: “Hej, zobacz, nic złego się nie dzieje!”.

Terapię poznawczo-behawioralną (CBT): Tu pracujesz nad swoimi myślami i przekonaniami na temat pająków. Terapeuta pomoże ci zobaczyć, które z nich są irracjonalne i jak je zmienić. Uczysz się też konkretnych technik, jak radzić sobie z paniką, gdy się pojawi, i jak reagować na pająki na chłodno, a nie w amoku strachu.

Terapię z psychotraumatologiem gdy masz jakąś sytuację związaną z pająkami i odrazu wiesz ze nigdzie nie pojedziesz na wakacje w plener bo mogą tam być pająki.

Co jeszcze – oprócz terapii? 
Oprócz terapii, jest kilka fajnych narzędzi, które mogą ci pomóc w tej walce:

  • Techniki relaksacyjne: Proste rzeczy jak ćwiczenia oddechowe, medytacja czy relaksacja mięśni potrafią zdziałać cuda, gdy czujesz, że panika rośnie. Pomagają uspokoić rozszalałe ciało.
  • Uważność (Mindfulness): To nauka bycia “tu i teraz”, bez oceniania. Pomaga zauważyć lęk, gdy się pojawia, ale nie dać się mu porwać. Można go po prostu “zobaczyć” i pozwolić mu przepłynąć.

Wiedza: Serio! Im więcej wiesz o pająkach – jakie są, co robią, jak ważne są dla natury, które gatunki żyją w Polsce i że większość jest dla nas kompletnie niegroźna – tym łatwiej odczarować te wszystkie straszne mity. Często boimy się po prostu tego, czego nie znamy.

Kiedy więc pomyśleć o wizycie u specjalisty? Prosta zasada: jeśli ten strach jest tak wielki, że autentycznie psuje ci życie – przeszkadza w pracy, nauce, pójściu do znajomych czy po prostu wyjściu do piwnicy – to sygnał, że samemu może być ciężko. Psycholog czy psychoterapeuta nie tylko powie ci, co dokładnie ci dolega, ale przede wszystkim zaproponuje plan działania i metody, które działają.

Podsumowując: strach przed pająkami to cholernie realna sprawa, ale da się go pokonać! Kiedy zrozumiesz, skąd się bierze, i sięgniesz po odpowiednie narzędzia – zwłaszcza te, które podpowie ci specjalista – masz ogromną szansę, żeby w końcu odetchnąć swobodnie. Pamiętaj: szukanie pomocy to nie słabość, tylko mega siła i dowód na to, że zależy ci na sobie. Nie musisz kisić się w tym lęku sam/sama.
Jeśli czujesz, że arachnofobia za bardzo utrudnia ci życie i chcesz coś z tym zrobić, pogadaj ze specjalistami z PsychoPark.pl. Oni wiedzą, jak pomóc. Pozbycie się tego lęku jest naprawdę bliżej, niż myślisz.

A jeśli chcesz być na bieżąco z tym co dzieje się w Psychopark – obserwuj naszego bloga i stronę na FACEBOOK.

Zapraszamy do kontaktu 🙂

Zespół PsychoPark.pl

Może zainteresować Cię również:

jak trauma objawia się w ciele - objawy traumy zaburzenia psychosomatyczne

Objawy traumy w ciele – jak rozpoznać i zrozumieć reakcje organizmu?

Trauma to nie tylko emocjonalne przeżycie – jej skutki często manifestują się w ciele, prowadząc do różnych dolegliwości fizycznych, takich jak napięcie mięśniowe, problemy trawienne czy chroniczne zmęczenie. Nasz organizm zapamiętuje traumatyczne doświadczenia, a układ nerwowy może pozostać w stanie ciągłego pobudzenia, nawet gdy zagrożenie już minęło. W tym artykule dowiesz się, jakie objawy mogą świadczyć o nierozwiązanej traumie, jak wpływa ona na ciało oraz jakie metody mogą pomóc w jej uwolnieniu.

Trauma – co to jest?

Trauma to doświadczenie, które wykracza poza zwykłe stresujące sytuacje życiowe. Obejmuje ona wydarzenia, które są skrajnie przerażające lub emocjonalnie wyczerpujące. Często jest wynikiem doświadczeń, takich jak przemoc, wypadki, utrata bliskich, wojna czy katastrofy naturalne. Trauma psychiczna jest ściśle powiązana z reakcjami somatycznymi i może prowadzić do różnych zaburzeń fizycznych. 

Warto zaznaczyć, że zaburzenie to nie dotyczy jedynie jednostki, ale może mieć też wpływ na całe rodziny oraz wspólnoty. W kontekście społecznym, stopień wrażliwości na traumatyczne wydarzenia różni się w zależności od kontekstu kulturowego, osobistych doświadczeń oraz wsparcia społecznego.

Jeśli interesują Cię zagadnienia psychosomatyki i tego, w jaki sposób emocje objawiają się w ciele, zapraszamy Cię na webinar “Zaburzenia psychosomatyczne – kiedy ciało mówi o emocjach”, który 9 kwietnia poprowadzi dla nas Zofia Masłowska. Po więcej informacji KLIKNIJ TU.

Jak trauma objawia się w ciele?

Badania pokazują, że osoby doświadczające traumy często cierpią na różne dolegliwości somatyczne, które nie mają oczywiście medycznego uzasadnienia. Objawy te mogą obejmować bóle mięśni, chroniczne zmęczenie, problemy z układem pokarmowym, bóle głowy oraz wiele innych dolegliwości fizycznych. W artykule tym dowiesz się, jakie objawy mogą świadczyć o nierozwiązanej traumie oraz jakie mechanizmy biologiczne stoją za tymi reakcjami.

Trauma psychiczna zapisuje się w ciele na wiele sposobów. Zgodnie z teorią poliwagalną Stephena Porgesa, układ nerwowy reaguje na zagrożenie w różnorodny sposób. Obejmuje to mechanizmy walki, ucieczki lub zamrożenia, które adaptacyjnie mogą być korzystne w obliczu bezpośredniego zagrożenia. Jednak w przypadku intensywnego lub długotrwałego zagrożenia, organizm może pozostać w stanie chronicznego pobudzenia, co negatywnie wpływa na funkcjonowanie różnych układów w ciele.

Reakcje organizmu na traumę – mechanizmy obronne

Główne mechanizmy odpowiedzi na traumę obejmują te podane poniżej:

– Reakcja walki: osoby reagujące w ten sposób mogą stawać się nadmiernie aktywne, czując potrzebę walki z zagrożeniem. Może się to objawiać zwiększoną agresywnością lub potrzebą dominacji w sytuacjach społecznych.

– Reakcja ucieczki: ta reakcja często wiąże się z próbą unikania sytuacji, które przypominają traumatyczne doświadczenia. Osoby mogą unikać pewnych miejsc, ludzi lub sytuacji, które wywołują nieprzyjemne wspomnienia.

– Reakcja zamrożenia: jest to mechanizm obronny, który może prowadzić do oderwania się od ciała i emocji. Osoby mogą doświadczać uczucia paraliżu emocjonalnego, co utrudnia działanie w codziennym życiu.

Jeśli interesują Cię zagadnienia psychosomatyki i tego, w jaki sposób emocje objawiają się w ciele, zapraszamy Cię na webinar “Zaburzenia psychosomatyczne – kiedy ciało mówi o emocjach”, który 9 kwietnia poprowadzi dla nas Zofia Masłowska. Po więcej informacji KLIKNIJ TU.

Objawy traumy w ciele – na co zwrócić uwagę?

Objawy traumy mogą manifestować się na wiele sposobów. Poniżej przedstawiamy zestawienie najczęściej występujących objawów somatycznych traumy:

Napięcie mięśniowe i bóle ciała. Osoby cierpiące na ten rodzaj zaburzenia często skarżą się na chroniczne napięcie mięśniowe oraz ból w karku, plecach czy szczęce. Tego rodzaju napięcie może prowadzić do ograniczenia ruchomości i zwiększać ryzyko kontuzji.

Zaburzenia trawienia. Wiele osób doświadcza problemów z układem pokarmowym, w tym zespołu jelita drażliwego, chronicznych zaparć lub biegunek. Stres związany z traumą może znacząco wpłynąć na równowagę mikrobioty jelitowej i funkcjonowanie przewodu pokarmowego.

Problemy z oddychaniem. Uczucie duszności, płytki oddech czy ataki paniki mogą być wywołane przez traumę. To zjawisko często prowadzi do uczucia braku kontroli nad ciałem i emocjami.

Chroniczne zmęczenie. Osoby z traumą często czują się zmęczone mimo wystarczającej ilości snu. Chroniczny stres związany z tym zaburzeniem może prowadzić do wyczerpania psychicznego i fizycznego, co znacznie osłabia zdolność do regeneracji organizmu.

Trudności ze snem. Bezsenność lub nawracające koszmary nocne są częstymi objawami. Zjawisko to może prowadzić do permanentnego zmęczenia, co wpływa negatywnie na codzienne funkcjonowanie.

Nagłe skoki ciśnienia. Często związane z wahaniami emocjonalnymi, mogą prowadzić do epizodów panicznych. Uczucie paniki i lęku mogą być nasilenie przy niewielkich bodźcach środowiskowych.

Przyspieszona akcja serca. Może być to objawem niepokoju lub stresu. Szybkie tętno w sytuacjach, które nie są bezpośrednio niebezpieczne, może wskazywać na problemy emocjonalne wynikające z przeszłych traum.

Wpływ traumy na układ nerwowy – dlaczego organizm jest w stanie gotowości?

Układ nerwowy osób po traumie często pozostaje w stanie nadmiernego pobudzenia. Objawia się to m.in. nadwrażliwością na bodźce, problemami z koncentracją oraz uczuciem ciągłego niepokoju. Osoby borykające się z traumą mogą doświadczać trudności w utrzymaniu uwagi, co wpływa na ich wydajność w pracy czy szkole.

Chcesz dowiedzieć się więcej jak emocje wpływają na ciało? Zapraszamy Cię na webinar, który odbędzie się 9 kwietnia 2025 w psychopark.pl. Kliknij w zdjęcie, aby dowiedzieć się więcej:

zaburzenia psychosomatyczne webinar zofia masłowska
fot: Zaburzenia Psychosomatyczne – webinar – Zofia Masłowska

Osoby doświadczające tego stanu mogą reagować na codzienne sytuacje intensywnie emocjonalnie. To może prowadzić do unikania sytuacji społecznych, co w konsekwencji prowadzi do izolacji i poczucia osamotnienia. Kiedy otoczenie generuje znane bodźce traumatyczne, reakcja na nie może być ekstremalna i nieadekwatna do sytuacji.

Czy można uwolnić traumę z ciała? Skuteczne metody terapii

Choć objawy somatyczne traumy mogą być uciążliwe, istnieją skuteczne metody pracy z ciałem, które pomagają w ich redukcji. Wśród najbardziej uznawanych technik znajdują się te opisane poniżej:

Techniki oddechowe. Ćwiczenia oddechowe, takie jak głębokie oddychanie lub medytacja oddechowa, mogą pomóc w redukcji objawów lękowych i napięcia emocjonalnego. Regularne praktykowanie tych technik może również poprawić zdolność do radzenia sobie ze stresem.

Terapia somatyczna. Podejście to koncentruje się na pracy z ciałem w celu uwolnienia zablokowanej energii i emocji. Terapeuci mogą zastosować różne techniki, w tym masaż, aby pomóc pacjentowi zintegrować doświadczenia traumatyczne z ciałem.

Joga. Praktyka jogi łączy w sobie ruch, oddech i medytację, co może przyczynić się do redukcji stresu i przywrócenia równowagi w organizmie. Regularne ćwiczenie jogi może wzmocnić mięśnie, poprawić elastyczność i wpłynąć na lepsze samopoczucie psychiczne.

EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing). Jest to terapia skoncentrowana na mózgu, która wykorzystuje ruchy oczu w celu zmniejszenia intensywności negatywnych wspomnień. EMDR może być niezwykle skuteczne w leczeniu PTSD i innych form traumy.

Znaczenie wsparcia społecznego w leczeniu traumy

Nie można zapominać o znaczeniu wsparcia bliskich oraz dostępu do grup wsparcia, które mogą odegrać kluczową rolę w procesie zdrowienia. Dzielenie się doświadczeniami i emocjami z innymi, którzy przeszli przez podobne sytuacje, może przynieść ulgę i pomóc w zrozumieniu reakcji organizmu.

Trauma nie kończy się w momencie, gdy zagrożenie minie. Często zostaje zapisana w ciele i manifestuje się w postaci różnych dolegliwości. Rozpoznanie tych objawów to pierwszy krok do odzyskania równowagi i lepszego samopoczucia. 

Jeśli zauważasz u siebie objawy traumy lub cierpisz z powodu chronicznych dolegliwości somatycznych, rozważ skonsultowanie się z terapeutą specjalizującym się w pracy z traumą. Skontaktuj się z naszym zespołem specjalistów, aby umówić się na konsultację i dowiedzieć się więcej o skutecznych metodach radzenia sobie z traumą.

A jeśli chcesz być na bieżąco z tym co dzieje się w Psychopark – obserwuj naszego bloga i stronę na FACEBOOK.

Zapraszamy do kontaktu 🙂

Zespół PsychoPark.pl

Bibliografia

– Porges, S. (2011). *The Polyvagal Theory: Neurophysiological Foundations of Emotions, Attachment, Communication, and Self-Regulation.* W. W. Norton & Company.

– Van der Kolk, B. (2014). *The Body Keeps the Score: Brain, Mind, and Body in the Healing of Trauma.* Penguin Books.

– Levine, P. A. (1997). *Waking the Tiger: Healing Trauma.* North Atlantic Books.

Może zainteresować Cię również:

Przemyślenia o minionym roku: jak pozbyć się bagażu emocjonalnego?

Zaraz Sylwester i Nowy Rok. Jakie emocje to w Tobie wywołuje? Jesteś pełen optymizmu i wiary we własne możliwości? Masz poczucie, że czekają Cię piękne miesiące?

A może wprost przeciwnie? Na myśl o nowych wyzwaniach dosłownie dostajesz gęsiej skórki? Czujesz przerażenie, a wszystkie negatywne myśli na własny temat wracają do Ciebie jak bumerang?

Jeżeli kiwasz głową potakująco po przeczytaniu tej drugiej opcji, to znak, że pora na porządki. W Twojej głowie i w sercu. Prawdopodobnie już od lat dźwigasz ze sobą bagaż emocjonalny. Jest ciężki. Z każdym rokiem coraz bardziej. Może już tak się do niego przyzwyczaiłeś, że nie zwracasz na niego uwagi. Przestałeś już nawet o tym myśleć. Może pora to wreszcie zmienić?

Taki bagaż emocjonalny to naprawdę coś strasznego. Negatywnie wpływa na całe Twoje życie. Na zdrowie, finanse, stan emocjonalny i relacje z otoczeniem. Co musisz zrobić, aby wreszcie odrzucić ten ciężki plecak, pełen nieprzepracowanych emocji, i pobiec dalej?

Czym jest bagaż emocjonalny?

To te wszystkie trudne emocje i doświadczenia, które wpływają na Twoje zachowania. Czujesz, że Cię ograniczają, że sobie z nimi kompletnie nie radzisz. Bagażem emocjonalnym mogą być również różnego rodzaju przekonania. O sobie lub o innych osobach. Możesz uważać na przykład, że nie zasługujesz na nic lepszego lub że jesteś egoistą. To najczęściej nieprawda.

Jak bagaż emocjonalny wpływa na Twoje życie?

Jeżeli wydaje Ci się, że jedynie Ty go dźwigasz, to jesteś w błędzie. Każdy go ma. Tego zazwyczaj nie dostrzega się na pierwszy rzut oka. Bagaż emocjonalny to między innymi negatywne doświadczenia z dzieciństwa, ze szkoły i z późniejszych lat życia. Na nie składają się również wszystkie zawody miłosne, czy niepowodzenia w pracy, zawiedzione nadzieje. Wszystko to, co Twoim zdaniem, w życiu poszło nie tak.

Smutne jest to, że bagaż emocjonalny to coś więcej. To też to, jak byłeś traktowany w dzieciństwie, co wpoili Ci Twoi rodzice, jakie mieli poglądy na temat związków, zdrowia, czy pieniędzy. Często nawet w dorosłym życiu wydaje się nam, że są to jedyne słuszne przekonania.

Problem z bagażem emocjonalnym jest jeszcze jeden. Przekazujesz to wszystko dalej. Jeżeli Twoja mama nauczyła Cię, że odpoczywanie to lenistwo, sam będziesz mówić tak dzieciom. Będziesz też przekonany, że nie zasługujesz na chwilę dla siebie. To samo odnosi się do pieniędzy. Jeżeli wydawanie ich na siebie było w Twoim domu źle postrzegane, to spontanicznie nie kupisz sobie nic nowego, ot tak, dla przyjemności. Nawet gdy bardzo ciężko pracujesz i to naprawdę Ci się należy.

Bagaż emocjonalny często wiąże się też z tym, jak traktowali nas partnerzy. Jeżeli na każdym kroku udowadniali nam, że jesteśmy gorsi, to po rozstaniu też będziemy szukać sobie kogoś „lepszego”. Smutne, ale prawdziwe. Tak to działa.

Czy bagażu emocjonalnego można się pozbyć i jak to zrobić?

Dlaczego uwolnienie się od bagażu emocjonalnego jest tak ważne? Może zacznijmy od tego, że hasło rozwój osobisty obija nam się o uszy non stop. Pewnie Tobie również wydaje się, że kilka internetowych kursów magicznie zwiększy pewność siebie i rozwiąże wszystkie problemy.

Gdyby to działało w ten sposób, to wszyscy psychoterapeuci online już dawno nie mieliby pracy. Jeżeli myślisz, że zmienisz swoje życie w ciągu miesiąca i będziesz szczęśliwy, to niestety jesteś w wielkim błędzie.

W pozbyciu się bagażu emocjonalnego bardzo pomocna jest psychoterapia online. Zanim się na nią zapiszesz, dobrym pomysłem jest skorzystanie z konsultacji psychologicznej online. Dzięki temu będziesz mógł wstępnie określić, nad czym będziesz pracował wspólnie z psychoterapeutą.

Tak, jak już wcześniej wspomnieliśmy, bagaż emocjonalny może rzutować na całe Twoje życie. Przez niego może Ci nie iść w pracy, możesz mieć problemy w związku lub cierpieć w samotności albo cały czas odczuwać lęk, na przykład o zdrowie, czy brak pieniędzy.

Wcale nie musi to tak wyglądać! Dobra wiadomość jest taka, że naprawdę możesz wreszcie wziąć odpowiedzialność za własne życie i je zmienić. Zła jest natomiast taka, że jeżeli walczysz z tym już od tylu lat, to trochę czasu zajmie Ci dojście do tej zmiany.

Poniżej znajdziesz kilka sprawdzonych sposobów na zmniejszenie bagażu emocjonalnego. Niektórych z nich możesz spróbować na własną rękę, a przy innych powinien Ci pomóc psychoterapeuta online.

Obserwuj siebie

Z pewnością nie uda Ci się wprowadzić konkretnych zmian w życiu, jeżeli dobrze nie poznasz siebie. Gdy zaczniesz siebie uważnie obserwować, to szybko dojdziesz do wniosku, że na przykład boisz się nowych rzeczy, nie wydajesz na siebie pieniędzy, ciągle oszczędzasz, chociaż nie masz powodu lub tkwisz w związku, który Ci nie odpowiada.

Obserwacja może, a nawet powinna odnosić się również do Twoich uczuć. Zastanów się, co w danym momencie odczuwasz. Co chcesz z tym zrobić? Myślisz o tym, żeby z kimś porozmawiać? A może wolisz to wypocić? Może zaczynasz sięgać po słodycze w ogromnych ilościach, aby nie myśleć o tym, co trudne? Płaczesz, wściekasz się? Co robisz?

Samoobserwacja pozwoli Ci spojrzeć na siebie z dystansu. Dzięki niej będziesz mógł się na spokojnie zastanowić, jak działasz pod wpływem różnego rodzaju emocji. Co chcesz zmienić? Często osoby, które zaczynają siebie obserwować, zauważają schematy działania. To też jest dobre, bo wiesz, co powinieneś u siebie poprawić.

Skorzystaj z psychoterapii emocji

Praca z własnymi emocjami wcale nie jest prosta. Szczególnie gdy od lat przed nimi uciekasz. Problemem jest też to, że nie jesteś wobec samego siebie obiektywny. Jeżeli naprawdę chcesz pozbyć się swojego bagażu emocjonalnego, ale nie wiesz, jak to zrobić, to dużym wsparciem może być dla Ciebie psychoterapia online.

Regularne spotkania z psychoterapeutą online pozwolą Ci spojrzeć na Twoje życie z dystansu. To nieprawda, że do psychoterapeuty chodzą tylko osoby, które mają ogromne problemy.

Zapraszamy Cię na wstępne konsultacje z naszym psychologiem Jakubem Pęskim – wizytę zarezerwujesz klikając w ten LINK.

Terapię online, pomocną w zrzuceniu bagażu emocjonalnego, najlepiej poprowadzą dla Ciebie:

Anita Krakowiak – aby zarezerwować wizytę, kliknij w ten LINK

Agata Karpińska – aby zarezerwować wizytę, kliknij w ten LINK

Wszystkiego dobrego!

Życzy Zespół PsychoPark.pl

Jak poradzić sobie z presją noworocznego odnoszenia sukcesów?

Nowy Rok to nowy początek. Wiele osób odczuwa wtedy radość i ma nadzieję, że kolejne miesiące będą jeszcze lepsze. Jednak ma to również ciemną stronę w postaci presji odniesienia sukcesu. Przecież teraz, gdy zmieniła się data w kalendarzu, MUSISZ już wreszcie osiągnąć to, co sobie wymarzyłeś. Przeczytaj ten artykuł a potem pobierz BEZPŁATNY Ebook – “Jak skutecznie realizować postanowienia noworoczne”.

Czy my, Polacy mocno się stresujemy?

Nie na każdego tego rodzaju presja działa mobilizująco. Jeżeli odczuwasz ją wyłącznie jako silny stres, to wiedz, że nie jesteś sam. Silny stres, co najmniej raz w tygodniu, czuje aż 60 procent Polaków. Tak przynajmniej wynika z raportu Mind Health Centrum Zdrowia Psychicznego „Kondycja psychiczna Polaków”. 21 procent doświadcza go kilka razy w miesiącu, a jedynie 8 procent rzadziej niż raz na trzy miesiące. Te dane nie są optymistyczne.

Jednak, gdy spojrzymy na to z innej strony, to możemy w nich zobaczyć pewną szansę. Skoro jest aż tak źle, to właśnie przyszedł najlepszy czas, aby poznać sposoby radzenia sobie z presją noworocznych postanowień. Dzięki temu nie będziesz w tych 62 procentach Polaków, dla których silny stres stał się codziennością.

Stres związany z postanowieniami noworocznymi bierze się stąd, że szybko zaczynasz odczuwać presję sukcesu. To może bardzo negatywnie wpływać na Twoją pewność siebie i poczucie własnej wartości.

W tym artykule podpowiemy Ci kilka sprawdzonych sposobów, aby presja przestała być dla Ciebie problemem.

Sposób numer 1 – postaw na realistyczne cele

Zacznij od zastanowienia się nad tym, czy aby nie za wiele od siebie wymagasz? Często chcesz być ambitny i wyznaczasz sobie taki cel, który nie jest możliwy do zrealizowania przy Twoim stylu życia.

To najprostsza droga do frustracji i poczucia porażki. Możesz zacząć myśleć o sobie źle i porównywać się z tymi osobami z Twojego otoczenia, które realizują swoje postanowienia noworoczne o wiele szybciej i bezproblemowo.

Zanim do tego dojdzie, usiądź i na spokojnie odpowiedz sobie na następujące pytania:

Czy Twoje postanowienie noworoczne jest mierzalne?

Czy jest osiągalne?

Czy pasuje do Twoich indywidualnych możliwości?

Jeżeli na wszystkie te pytania odpowiedziałeś twierdząco, to pora przejść do kolejnego sposobu radzenia sobie z noworoczną presją.

Sposób numer 2 – podziel cele na etapy

Wszystko wydaje się trudne, zanim stanie się proste. Ot, taka mądrość życiowa. Dlatego, zamiast martwić się, jak Ty to ogarniesz, rozpisz sobie, co krok po kroku musisz zrobić, aby osiągnąć cel. Im więcej tych etapów będzie, tym cały proces będzie Ci się wydawał mniej przerażający.

Ten sposób ma jeszcze jeden plus. Dzięki temu o wiele łatwiej będzie Ci śledzić poczynione postępy. Nie stracisz również motywacji do działania. Zawsze pamiętaj, że każdy, nawet najmniejszy kroczek, przybliża Cię do sukcesu. Masz co świętować!

Podzielenie celu na etapy pozwoli Ci skoncentrować się właśnie na nich. Nie będziesz czuł się przytłoczony. Pamiętaj, nie od razu Kraków zbudowano! Chcesz wiedzieć więcej? Pobierz BEZPŁATNY Ebook – “Jak skutecznie realizować postanowienia noworoczne”.

Sposób numer 3 – dopasowuj cele do zmieniających się okoliczności

Życie praktycznie nigdy nie toczy się zgodnie z zaplanowanym scenariuszem. Dlatego często, najlepszym rozwiązaniem, jest po prostu bycie elastycznym. Z takim podejściem przestaniesz przez cały czas chodzić sfrustrowany i nieszczęśliwy. Zmiany są po prostu kolejnym krokiem na drodze do Twojego sukcesu.

Sposób numer 4 – przestań porównywać się z innymi!

To z pewnością popsuje Ci całą radość. Pamiętaj o tym, że każdy człowiek jest inny. Jeżeli cały czas będziesz porównywać się z innymi, tylko się zestresujesz. Możesz też czuć się gorszy.

Może zabrzmi to bezczelnie, ale MYŚL O SOBIE. O swojej drodze, postępach, tym, co masz świętować i w jaki sposób. Ciesz się tym, że masz cel i że go osiągasz. Inni mają swoje postanowienia noworoczne i pewnie mierzą się z odmiennymi wyzwaniami. To tylko tak wygląda, że wszystko łatwo im przychodzi.

Warto tutaj jeszcze wspomnieć o tym, że powinieneś doceniać siebie. Tak, nawet za te małe sukcesy. One świadczą o tym, że pomimo trudności się nie poddałeś!

Sposób numer 5 – znajdź sens i ciesz się tym, co robisz!

Czy próbowałeś kiedyś zamienić to słynne MUSZĘ na CHCĘ? Powiedz do siebie głośno, że na przykład chcesz nauczyć się jeździć samochodem. Prawda, że dobrze to brzmi? A teraz powiedz, że MUSISZ nauczyć się jeździć samochodem. Cały entuzjazm ulatuje. Zostaje tylko przykry obowiązek.

Zwróć również uwagę na to, czy Twoje postanowienie noworoczne jest zgodne z wartościami, jakie wyznajesz. Jeżeli będziesz robił coś wbrew sobie, będzie Cię to dwa razy więcej kosztowało. Poziom motywacji też będzie zupełnie inny.

Sposób numer 6 – zadbaj o swoje zdrowie (fizyczne i psychiczne)

Jeżeli nie zatroszczysz się o siebie, nie będziesz miał siły na realizację postanowień noworocznych. Dlatego nie koncentruj się wyłącznie na tym, żeby osiągnąć wyznaczony cel. Znajdź czas na odpoczynek, na przygotowanie sobie zdrowego posiłku, na obejrzenie ulubionego serialu, czy pójście na jogging.

W przeciwnym razie Twoja motywacja może szybko spaść, a Ty będziesz później gorzko żałował, że zrezygnowałeś ze swoich marzeń. Chcesz wiedzieć więcej? Pobierz BEZPŁATNY Ebook – “Jak skutecznie realizować postanowienia noworoczne”.

Sposób numer 7 – nie nastawiaj się tylko na wyniki!

Wiele osób, gdy ma do osiągnięcia mierzalne i jasno określone cele, fiksuje się na tym, aby mieć wyniki. Jak najlepsze i jak najszybciej. Każdy dzień bez efektów rodzi wtedy ogromną frustrację i złość na siebie.

Wcale nie musi to tak wyglądać. Pomyśl sobie, jak to przyjemnie jest dążyć do celu. Być na jakiejś drodze. Porównamy teraz osiąganie celów do podróży. Nie musisz aż tak gnać. Możesz się na chwilę zatrzymać i pozachwycać się widokami. Przejdziemy teraz do już ostatniego sposobu.

Sposób numer 8 – poszukaj wsparcia w otoczeniu

Nic tak mocno nie motywuje do działania, jak rozmawianie o celach i sukcesach z bliskimi. Powiedz im wprost, co chcesz osiągnąć, z czym masz trudności i na jakim jesteś etapie. Na pewno otrzymasz od nich mnóstwo wsparcia i dobrych rad. Zawsze możesz też zapisać się na konsultację psychologiczną. Dzięki niej zrozumiesz, z czym masz największy problem i wspólnie z terapeutą online poszukacie rozwiązania.

Potrzebujesz konsultacji psychologicznej online?

Zapraszamy Cię serdecznie, skorzystaj z konsultacji z

Jakubem Pęskim

Luizą Łukaszewicz

Daj nam znać, które z tych metod radzenia sobie z presją realizacji noworocznych postanowień już wypróbowałeś i jak się sprawdziły!

Życzymy samych sukcesów i wytrwałości w dążeniu do celu!

Zespół PsychoPark.pl

Źródło:

  1. https://politykazdrowotna.com/artykul/ponad-polowa-polakow/929790
Nie zostawiłeś swojego wózka tak po prostu, prawda?

Nie zostawiłeś Swojego Koszyka ?

Zauważyliśmy, że zostawiłaś/eś produkty w koszyku. Czy coś Cię zatrzymało? Mamy nadzieję, że wrócisz, dlatego mamy dla Ciebie specjalny kod rabatowy: SZANSA -15%. Wystarczy, że wpiszesz go podczas składania zamówienia, a automatycznie naliczymy zniżkę. Nie zwlekaj, bo oferta jest ograniczona czasowo!

Przejdź do treści