Czego szukasz?
Zadzwoń: +48 577 003 838

Życie z CHAD – jak sobie poradzić i utrzymać stabilność?

Diagnozowanie CHAD zazwyczaj zaczyna się od depresji. To właśnie z nią pacjenci trafiają do psychoterapeuty, a nawet do lekarza psychiatry w zależności od nasilenia objawów. Jak szybko się okazuje ta diagnoza jest błędna. Po etapie depresji pojawia się stan euforii. Następnie znowu pacjent wpada w silne stany depresyjne.

Czy ten opis wydaje Ci się znajomy? Jeżeli tak, to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że cierpisz na CHAD, czyli chorobę afektywną dwubiegunową. Często jest ona nazywana również zaburzeniem maniakalno-depresyjnym lub cyklofrenią.

Sama diagnoza może być dla Ciebie bardzo trudna do przyjęcia. Jak sobie z nią radzić? Jak zapanować nad własnymi emocjami? Czy w takim przypadku wystarczająca jest psychoterapia online, czy warto do niej dodać jeszcze leczenie farmakologiczne? Podpowiadamy!

Co to jest Choroba Afektywna Dwubiegunowa?

Choroba afektywna dwubiegunowa to w skrócie ChAD. Jest to zaburzenie psychiczne, w którym występują zmienne nastroje. Etapy depresji przeplatają się z euforycznymi, nazywanymi również manią. Te nastroje nazywa się też dwubiegunowymi.

Życie z tym zaburzeniem psychicznym jest niesamowicie męczące. Osoba, która na nie cierpi widzi świat w białych lub w czarnych barwach. Nie ma niczego pośredniego.

Jakie stany mogą występować przy chorobie afektywnej dwubiegunowej? Możemy wśród nich wyróżnić?

  • hipomanię – wtedy osoba cierpiąca na ChAD jest pełna energii i chęci do życia. Ma mnóstwo pomysłów;
  • manię – charakteryzuje się nienaturalnie wzmożonym nastrojem;
  • depresję – jej głównym wyznacznikiem jest obniżony nastrój.

Jeżeli cierpisz na chorobę afektywną dwubiegunową, to pewnie trochę pocieszy Cię świadomość, że należysz do 3 – 8,3% populacji. W dodatku przywołane tutaj dane mogą być niedoszacowane ze względu na trudności w diagnozowaniu tego zaburzenia.

Jakie są wczesne objawy ChAD?

Co powinno Cię zaniepokoić w zachowaniu Twoim lub kogoś z najbliższego otoczenia? Jakie są najwcześniejsze objawy choroby afektywnej dwubiegunowej?

Najczęściej zaczyna się od epizodu depresyjnego. Jego typowe objawy to między innymi: silne przygnębienie, złość, rozdrażnienie, utrata zainteresowania swoimi wcześniejszymi hobby, brak radości z życia. Do tego należy jeszcze dodać poczucie, że codzienne obowiązki i w ogóle życie jest dla Ciebie przytłaczające. Kompletnie brakuje Ci energii. Masz problemy ze snem. Całkowicie nie możesz w nocy spać lub wręcz przeciwnie. Marzysz o tym, żeby nie wychodzić z łóżka przez cały dzień.

O epizodzie depresyjnym może również świadczyć brak apetytu lub spożywanie nadmiernych ilości jedzenia. Może towarzyszyć Ci ciągły niepokój, poczucie winy i pretensje do samego siebie. Smutek również jest mocnym wyróżnikiem depresji. Do tego wszystkiego należy jeszcze dołączyć problemy z pamięcią i koncentracją.

Powinieneś się zaniepokoić również wtedy, gdy zaobserwujesz u siebie objawy manii. Mogą o niej świadczyć nadmiar energii i ekscytacja bez powodu. Pozostałe symptomy manii to: nadaktywność i zbytnia pewność siebie.

Kolejnym etapem choroby afektywnej dwubiegunowej jest hipomania, czyli łagodniejsza forma manii. Jej charakterystyczne objawy to: większa ilość energii, zmniejszone zapotrzebowanie na sen, większa kreatywność i optymistyczne myślenie.

Pamiętaj jednak o tym, żeby nigdy nie diagnozować się na własną rękę. Postawienie diagnozy bywa skomplikowane nawet dla doświadczonych psychoterapeutów i psychologów. Dlatego, jeżeli zauważasz u siebie wymienione objawy, to zapisz się na konsultację psychiatryczną online, aby otrzymać niezbędne wsparcie.

Współpraca z Zespołem Terapeutycznym i dostosowywanie planu leczenia

Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej może trwać od kilku do nawet kilkunastu lat. Często należy być pod kontrolą psychoterapeuty lub psychiatry już przez całe życie.

Leczenie obejmuje psychoterapię online oraz farmakologię. Niezwykle istotne jest przyjmowanie leków zgodnie z wytycznymi lekarza. Psychoterapia online pomoże Ci nie tylko zrozumieć stany przez jakie przechodzisz, ale również zaakceptować je. Zmniejsza również czas i intensywność ich trwania.

Budowanie sieci wsparcia i zdrowego stylu życia

Samodzielne zmaganie się z tą chorobą może być naprawdę trudne. W utrzymaniu stabilności nastroju niezwykle ważne jest budowanie sieci wsparcia, na przykład w postaci rodziny i przyjaciół. Ważnym elementem leczenia jest również prowadzenie zdrowego stylu życia.

Wsparcie społeczne i rodzinne: komunikacja i budowanie relacji

Rodzina i przyjaciele są bardzo ważni z tego względu, że są w stanie wyłapać Twoje nastroje w momencie, gdy Ty jeszcze nie zdajesz sobie sprawy z ich nasilenia. Mogą wtedy pomóc Ci przez nie przejść lub chronić, gdy staniesz się sam dla siebie zagrożeniem lub zaczniesz podejmować nieodpowiedzialne decyzje.

Znaczenie diety, aktywności fizycznej i technik redukcji stresu

Zdrowy styl życia przy chorobie afektywnej dwubiegunowej jest niezwykle istotny. Dlatego powinieneś dbać o dietę, nie unikać aktywności fizycznej i nauczyć się technik redukcji stresu. Możemy do nich zaliczyć na przykład trening autogenny Schulza, świadome oddychanie, czy medytację.

Radzenie sobie w pracy, nauce i kryzysach

Obciążenie pracą i stresem

Nadmierne obciążenie obowiązkami i stres mogą wywoływać u Ciebie stany depresyjne. Musisz dokładnie obserwować, co w Twoim przypadku jest wyzwalaczem objawów choroby afektywnej dwubiegunowej. To pozwoli Ci mieć nad nią większą kontrolę.

Plany awaryjne, zarządzanie kryzysami i długoterminowe strategie

Pewnie już doskonale zdajesz sobie sprawę, że życie z ChAD to ciągłe radzenie sobie z kryzysami. Dlatego warto opracować na psychoterapii online plany awaryjne i długoterminowe strategie.

Jeżeli zauważasz u siebie wymienione wcześniej objawy, to zachęcamy Cię do skorzystania z psychoterapii online, która nauczy Cię radzić sobie na co dzień z ChAD.

Zespół PsychoPark.pl

nich, a może chcesz spróbować? Zachęcamy do dyskusji!

związek borderline i depresja

Życie na granicy – zrozumienie zaburzenia osobowości Borderline i jego powiązań z depresją

Zaburzenia osobowości borderline to w skrócie BPD. Tym, co je wyróżnia jest bardzo mocne nasilenie objawów depresyjnych i lękowych. Leki, przepisywane przez lekarza psychiatrę, stosowane przez osoby, które cierpią wyłącznie na depresję, w przypadku borderline często nie dają aż tak dobrych rezultatów.

Warto wspomnieć tutaj jeszcze, że borderline zawsze pojawia się przed depresją. Zmiany nastroju przy borderline są o wiele częstsze i bardziej intensywne niż u osób, które cierpią tylko na depresję. Chociaż borderline jest mocno powiązane z depresją, to ma jeszcze wiele innych objawów. Dowiedz się, czym borderline dokładnie różni się od ,,standardowej” depresji.

Czym jest zaburzenie osobowości Borderline?

U osoby cierpiącej na borderline występują dolegliwości z pogranicza zaburzeń psychotycznych i nerwicowych.

Osoba z borderline negatywnie postrzega otaczającą ją rzeczywistość. Bardzo boi się odrzucenia i wręcz obsesyjnie walczy o każdą, nawet noszącą cechy toksycznej, relację. Borderline często określa się mianem osobowości z pogranicza. Wynika to stąd, że to zaburzenie znajduje się zaburzeniami psychotycznymi (schizofrenicznymi) a neurotycznymi (nerwicami). Zostało dokładnie opisane już w XIX wieku.

Czym charakteryzuje się Borderline?

To jedno z najcięższych zaburzeń osobowości, zarówno dla pacjenta, jak i dla jego otoczenia. Wiąże się z cierpieniem psychicznym i jest trudne w leczeniu. Osoby z borderline są niestabilne pod względem emocjonalnym.

Często towarzyszy im poczucie pustki i trudności w określeniu własnego Ja. Osoby, które cierpią na borderline mają bardzo duże problemy w budowaniu trwałych relacji z innymi ludźmi. Zazwyczaj czują się nierozumiane i niekochane. Z jednej strony boją się odrzucenia, a z drugiej uważają, że nie zasługują na miłość i przyjaźń.

Typowe objawy i diagnoza Borderline

Osoby cierpiące na zaburzenie osobowości borderline odczuwają skrajnie silne emocje. Wręcz ich poszukują. Zwykłe, codzienne życie jest dla nich nudne. To sprawia, że zazwyczaj wikłają się w trudne związki i relacje bez żadnej przyszłości.

Lista pozostałych typowych objawów borderline znajduje się poniżej:

  • ekstremalnie silny lęk przed odrzuceniem;
  • nieracjonalne, skrajne zachowania;
  • poczucie pustki i bezsensu życia;
  • negatywne wyobrażenie na własny temat;
  • wrażliwość na ocenę otoczenia;
  • niestabilność emocjonalna i bardzo częste zmiany nastroju;
  • nadmierna zazdrość i kontrolowanie partnera w związkach;
  • odczuwanie skrajnie mocno negatywnych emocji, takich jak złość, gniew, czy smutek;
  • odczuwanie nieustannej potrzeby zapewniania o uczuciach przez partnera czy przyjaciela;
  • skłonność do podejmowania ryzyka;
  • często uzależnienie od substancji psychoaktywnych (żeby wreszcie coś poczuć);
  • zaburzenia odżywiania (na przykład anoreksja lub bulimia);
  • próby samobójcze, samookaleczenie się,
  • skłonność do palenia za sobą wszystkich mostów.

Diagnozowanie zaburzenia osobowości typu borderline polega na analizie wyników kwestionariuszy do oceny osobowości (np. MMPI). Taką diagnozę może wystawić wyłącznie specjalista od zdrowia psychicznego, na przykład psycholog, psychoterapeuta, czy psychiatra. Bywa, że to zaburzenie osobowości jest mylone z chorobą afektywną dwubiegunową, czy depresją. Jeśli poszukujesz lekarza psychiatry pracującego online, SKONTAKTUJ się z nami a my umówimy Ci wizytę u doktora Grzegorza Jabłońskiego.

Jak Borderline łączy się z depresją?

Osoba, która cierpi na borderline, na co dzień zmaga się z bardzo dużą chwiejnością emocjonalną, wyjątkowo negatywnymi przekonaniami na własny temat oraz ma trudności w tworzeniu trwałych relacji z innymi ludźmi. To wszystko może powodować obniżony nastrój, który po kilku tygodniach może przerodzić się w depresję.

Jak Borderline wpływa na rozwój depresji?

Osoby z borderline lubią podejmować niepotrzebne ryzyko. Same narażają się na kłopoty i stresujące sytuacje. To natomiast sprawia, że łatwo wpadają w stany depresyjne. Nie chcą przy tym niczyjej pomocy i często są niesprawiedliwe wobec otaczających ich ludzi. Niszczą relacje, aby ktoś nie zrobił tego pierwszy.

Różnice i podobieństwa w objawach Borderline i depresji

Objawy borderline i depresji często nakładają się na siebie, co znacznie utrudnia ich prawidłową diagnostykę. Statystyki wyraźnie mówią o tym, że depresja bardzo często towarzyszy temu zaburzeniu osobowości.

Depresja może występować wśród od około 50% do 85% pacjentów z borderline. Jednym z częstszych objawów są samookaleczenia, a nawet próby samobójcze.

Pozostałe symptomy depresji u osób z borderline to między innymi:

  • smutek,
  • przygnębienie,
  • stały płacz,
  • brak radości z życia,
  • poczucie pustki,
  • bezsenność,
  • utrata masy ciała,
  • utrata apetytu,
  • osłabienie popędu płciowego.

Metody leczenia i radzenia sobie z Borderline oraz depresją

Terapie skuteczne w leczeniu Borderline i depresji, to między innymi te poniżej:

  1. Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) – pomaga w radzeniu sobie z impulsywnością, niestabilnością emocjonalną i trudnościami interpersonalnymi.
  2. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) – efektywna zarówno w leczeniu borderline, jak i depresji. Pomaga identyfikować i zmieniać szkodliwe myślenie oraz przekonania.

Antydepresanty mogą być stosowane w leczeniu depresji. Leki stabilizujące nastrój mogą być pomocne w przypadku borderline, zwłaszcza w kontrolowaniu impulsywności.

Techniki samopomocy i wsparcie społeczne

  1. Praktyki relaksacyjne (medytacja, joga, głębokie oddychanie mogą pomóc w zarządzaniu stresem i emocjami).
  2. Regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta i odpowiedni sen wpływają korzystnie na samopoczucie.
  3. Aktywne uczestnictwo w relacjach społecznych i rozmowy z bliskimi mogą przynieść ulgę.
  4. Często polecane strategie przy borderline to planowanie dnia oraz chodzenie na spacery, czy prowadzenie dziennika, aby zapanować nad impulsywnością.

Zespół PsychoPark.pl

Może zainteresować Cię również:

ChAD Choroba Afektywna Dwubiegunowa Choroba Dwubiegunowa Borderline Psychiatra online

ChAD czy Borderline? Kluczowe różnice i podobieństwa

Ze względu na wspólną cechę ChAD i borderline, jaką są wahania nastrojów, występują problemy w diagnozowaniu tych dwóch zaburzeń. To, co je łączy jest również całkowicie odmienne zachowanie pacjenta, w zależności od tego, w której fazie aktualnie się znajduje.

Sprawę komplikuje fakt, że nawet do 80% pacjentów z BPD wykazuje pewne cechy dwubiegunowości.

Warto dodać do tego jeszcze, że część pacjentów ma cechy pasujące zarówno do ChAD, jak i do borderline. U około 10–20% chorych z ChAD rozpoznaje się współistniejące BPD, a u około 20% pacjentów z BPD rozpoznawano ChAD. BPD wydaje się częściej współistnieć z ChAD typu II niż typu I.

Określenie, co dokładnie dolega konkretnemu pacjentowi jest bardzo ważne, ponieważ od diagnozy zależy prawidłowe leczenie. Dowiedz się więcej na temat ChAD i borderline lub skorzystaj z konsultacji u lekarza psychiatry, doktora Grzegorza Jabłońskiego w PsychoPark.pl.

Zrozumienie Choroby Afektywnej Dwubiegunowej i zaburzenia Borderline

Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) i zaburzenie osobowości borderline to dwie odrębne jednostki diagnostyczne. Obie mają wpływ na funkcjonowanie emocjonalne i społeczne osób dotkniętych nimi.

Definicje i charakterystyka obu zaburzeń

Przy ChAD najważniejszym kryterium diagnostycznym jest nawracające cyklicznie zaburzenia nastroju. Zaburzenia nastroju dzielą się na następujące fazy: manię, hipomanię i depresję. Czasami te fazy przeplatają się również z okresami remisji, to znaczy ustąpienia objawów. Mogą one być dłuższe lub krótsze.

Jednak nie jest to takie proste, jak teraz mogłoby się wydawać. Bywa, że występują również fazy mieszane. Wtedy depresja łączy się z podwyższonym nastrojem i z nadmiernym pobudzeniem.

A jak na tym tle wygląda borderline? W przypadku tego zaburzenia występują dolegliwości z pogranicza zaburzeń psychotycznych oraz nerwicowych. Są to przede wszystkim: niestabilność nastrojów, negatywne postrzeganie świata zewnętrznego oraz nadmierna impulsywność. Borderline to zaburzenie osobowości, które charakteryzuje się odczuwaniem bardzo silnych, negatywnych emocji. Bardzo ważnym wyróżnikiem jest też mocny lęk przed odrzuceniem.

Typowe objawy i kryteria diagnostyczne

O chorobie afektywnej dwubiegunowej można mówić wtedy, gdy u pacjenta wystąpią co najmniej dwa nawroty choroby. Wymagany jest co najmniej jeden epizod manii lub hipomanii. Musi być on rozdzielony jednym lub kilkoma epizodami depresyjnymi.

Bardzo ważne jest to, aby objawy choroby afektywnej dwubiegunowej nie wynikały ze stosowania substancji psychoaktywnej. Symptomy choroby muszą być tak nasilone, aby utrudniały pacjentowi jego codzienne funkcjonowanie, a nawet wymagały hospitalizacji.

Szczegółowe kryteria diagnostyczne choroby afektywnej dwubiegunowej znajdują się w najnowszym wydaniu DSM (DSM 5).

Natomiast, jeżeli chodzi o borderline, to kryteria diagnostyczne są następujące:

  • znaczące zaburzenia w funkcjonowaniu osobowości (zaburzenia w funkcjonowaniu Ja i interpersonalnym);
  • patologiczne cechy w obszarze negatywnej afektywności (labilność emocjonalna, niepokój, lęk przed odrzuceniem, depresyjność);
  • impulsywność;
  • podejmowanie ryzyka;
  • częste uczucie gniewu.

Główne różnice między Chorobą Dwubiegunową a Borderline

Najważniejsza różnica polega na tym, że choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie nastroju a borderline to zaburzenie osobowości. Choroba dwubiegunowa wyróżnia się poważnymi zaburzeniami nastroju. Różnią się one również kryteriami diagnostycznymi, przebiegiem i objawami. To, co je ze sobą łączy to przede wszystkim wahania nastroju i impulsywne zachowania w przypadku bordeline.

Różnice w przebiegu i objawach

Warto mieć świadomość, że osoba, która cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową czasami znajduje się w fazie remisji. Wtedy jest stabilna pod względem emocjonalnym. Przy zaburzeniu osobowości typu borderline nigdy taki stan się nie pojawia.

Przy chorobie afektywnej dwubiegunowej wydarzenia w życiu pacjenta nie mają większego wpływu na to, w jakiej fazie się znajduje. Choroba afektywna dwubiegunowa o wiele lepiej reaguje na leki. Jej przebieg jest związany przede wszystkim z biologią układu nerwowego.

Metody diagnostyczne i wyzwania w rozpoznawaniu

Diagnozowanie choroby afektywnej dwubiegunowej wymaga długotrwałego obserwowania pacjenta. Do postawienia trafnej diagnozy niezbędne jest wystąpienie u pacjenta cykliczności. Muszą u niego wystąpić co najmniej dwa epizody manii i epizod depresyjny. To wszystko sprawia, że ChAD bardzo często jest mylony z depresją. Do momentu, gdy pacjent nie znajdzie się w fazie manii lub hipomanii.

Przy diagnozowaniu borderline najważniejsza jest niestabilność emocjonalna, lęk przed odrzuceniem i problemy interpersonalne. Chociaż oba te zaburzenia mają zróżnicowany przebieg, to często są ze sobą mylone ze względu na podobieństwo objawów.

Podobieństwa i współwystępowanie obu zaburzeń

Zarówno w przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej, jak i zaburzenia osobowości typu borderline występują następujące symptomy:

  • wahania nastroju;
  • uczucie pustki;
  • niestabilny obraz siebie (własnego Ja);
  • trudności w relacjach z innymi ludźmi;
  • nadużywanie substancji psychoaktywnych;
  • depresja;
  • impulsywność;
  • objawy psychotyczne i dysocjacyjne;
  • samookaleczenia;
  • myśli samobójcze;
  • próby odebrania sobie życia.

Wspólne cechy i wyzwania terapeutyczne

Wszystkie wymienione powyżej symptomy w obu tych jednostkach diagnostycznych różnią się od siebie przyczyną występowania, częstotliwością, bywa również, że ich nasilenie jest zupełnie inne. Stąd tak często pojawiają się trudności w diagnozowaniu ChAD i borderline.

Strategie leczenia i radzenia sobie

W obu przypadkach bardzo ważne jest stosowanie psychoterapii online oraz leczenia farmakologicznego. Znajdź swojego psychoterapeutę klikając w zakładkę NASZ ZESPÓŁ. Przy borderline pozwala ono na stabilizację nastrojów, a przy chorobie afektywnej dwubiegunowej wydłuża okresy remisji. Nie bez znaczenia jest tutaj fakt, że edukacja pacjenta i wsparcie rodziny odgrywają kluczową rolę w procesie leczenia.

Podstawą jego skuteczności jest oczywiście właściwa diagnoza. Strategie radzenia sobie w kryzysie są podobne, ponieważ opierają się na odzyskaniu kontroli nad stresem i własnymi emocjami.

Zespół PsychoPark.pl 

Być może zainteresuje Cię również:

Techniki Relaksacyjne Pomocne w Redukcji Lęku – praktyczne porady i ćwiczenia relaksacyjne, które można samodzielnie wykonywać w domu

Stres jest potrzebny, ponieważ mobilizuje Twoje ciało do działania. Jednak, gdy jest nadmierny, to Cię paraliżuje. Czujesz się smutny i przytłoczony. Masz wrażenie, że z niczym nie jesteś sobie w stanie poradzić.

Często, aby pozbyć się lęku, potrzebne jest wsparcie psychologiczne. W PsychoPark.pl służymy pomocą psychologiczną i psychoterapeutyczną – zajrzyj do zakładki NASZ ZESPÓŁ aby poznać naszych specjalistów.

Na szczęście system nerwowy można skutecznie uspokoić samodzielnie. Wtedy stres nie przejmie nad Tobą kontroli. Pomocne mogą być w tym techniki relaksacyjne. Poniżej przedstawimy Ci aż cztery, które warto wypróbować.

Technika progresywnej relaksacji mięśni Jacobsona

Progresywna Relaksacja Mięśni to technika relaksacyjna opracowana przez Edmunda Jacobsona w 1938 roku. Pozwala na obniżenie poziomu lęku bez stosowania środków farmakologicznych.

Bazuje na prostych ćwiczeniach, których celem jest zmniejszenie napięcia mięśniowego. Gdy mięśnie są rozluźnione, to łatwiej wrócić Ci do psychicznej równowagi. Autor tej metody relaksacji bardzo mocno wierzył w to, że ludzka sfera psychiczna i fizyczna są ze sobą mocno powiązane. Dlatego Twoje złe samopoczucie psychiczne niekorzystnie wpływa na to, jak czujesz się fizycznie.

Technika progresywnej relaksacji mięśni Jacobsona bazuje na tym, że człowiek widzi różnicę pomiędzy stanem napięcia a rozluźnienia mięśni. Wykonanie takiej sesji pozwala na stopniowe rozluźnienie wszystkich partii mięśniowych i na czerpanie z tego realnych korzyści.

Warto tutaj jeszcze wspomnieć o tym, że przy tej metodzie relaksacji każdy mięsień lub grupa mięśni jest napinana przez 5 do 7 sekund. Następnie należy je rozluźnić na 20 do 30 sekund. Ważne jest to, żeby umieć rozróżnić kiedy dany mięsień jest napięty, a kiedy rozluźniony.

Inna nazwa tej metody to Trening autogenny Jacobsona. Najlepiej wykonywać go w pozycji leżącej, z zamkniętymi oczami. W skoncentrowaniu się na treningu mogą pomagać spokojna muzyka i przygaszone światło. Można do tego dodać jeszcze dyfuzor z olejkiem lawendowym lub świecę o ulubionym zapachu.

Technika progresywnej relaksacji mięśni Jacobsona jest pomocna nie tylko w zmniejszeniu odczuwanego stresu, czy lęku, ale również w redukcji przewlekłych bóli mięśniowo szkieletowych, czy przy bezsenności. Na YouTube znajdziesz wiele materiałów, które krok po kroku objaśniają, jak powinien wyglądać taki trening. Warto je sobie przejrzeć na spokojnie. Przejdźmy teraz do kolejnej metody relaksacji.

Trening autogenny Schultza

To również nie jest nowa metoda walki ze stresem. Opracował ją dr Johannes Schultz w 1932 roku. Opierał się na posiadanej wiedzy o jodze i medytacji zen. Możesz w niej również znaleźć elementy hipnozy. Na czym dokładnie polega?

Ta technika relaksacji to nic innego jak wzbudzanie poczucia ciepła i ciężkości w rożnych częściach ciała. Trening autogenny Schultza prowadzi do rozluźnienia mięśni i pozbycia się stresu. Podczas sesji należy powtarzać określenie stanu, w jaki chce się wprowadzić daną część ciała. Na przykład: Moje ręce stają się ciepłe i ciężkie, moje serce bije w równym rytmie, moje powieki są ciężkie, czuję się rozluźniony. Tak, jak przy hipnozie.

Trening autogenny Schultza składa się z następujących etapów:

  • uczucie ciężaru,
  • uczucie ciepła,
  • regulacja pracy serca,
  • regulacja swobodnego oddychania,
  • uczucie ciepła w splocie słonecznym,
  • uczucie chłodu na czole.

Na samym początku każda z tych faz nie powinna trwać dłużej niż 5 minut. Cały trening ma Ci zająć jedynie 30 minut. To naprawdę wystarczy, żeby zauważyć pozytywne rezultaty. W pierwszych dwóch tygodniach powinieneś się skoncentrować wyłącznie na uczuciu ciężaru we wszystkich partiach ciała. Następnie możesz przejść do kolejnych etapów. Po 12 tygodniach będziesz miał za sobą cały cykl i możesz zacząć praktykować trening autogenny Schultza od początku.

Jakich rezultatów możesz się spodziewać? Na pewno jego regularne wykonywanie pomoże Ci w zmniejszeniu napięcia psychicznego. Korzystnie wpłynie na funkcjonowanie układu nerwowego, odpornościowego, hormonalnego i pracę serca. Trening nie ma żadnych skutków ubocznych i może go wykonywać dosłownie każdy, nawet osoby starsze, czy dzieci. Wystarczy 15 minut dziennie, aby złagodzić stres i jego skutki!

Sesja relaksacji kontroli oddechu

W ostatnim czasie mnóstwo mówi się na temat kontroli oddechu i korzyści jakie ze sobą niesie. Nie ma w tym nic dziwnego. Wszyscy żyjemy w nieustannym stresie i chcemy się od niego wreszcie uwolnić.

Jak wykonać sesję oddechową? Najważniejsze jest to, aby w czasie oddychania wykorzystywać mięśnie przepony, a nie klatki piersiowej. Relaksację rozpocznij od zamknięcia oczu i wzięcia powolnego oddechu przez nos. Następnie powoli wypuść powietrze przez lekko rozchylone usta. Wykonaj dziesięć takich powolnych oddechów. Po zakończeniu sesji daj sobie chwilę i pozostań w stanie relaksu. Następnie spokojnie otwórz oczy i wstań.

Najlepiej wykonywać taką sesję dwa razy w ciągu dnia. Tutaj bardzo ważne jest, żebyś dał sobie trochę czasu. Efekty przyjdą, ale po dwóch lub trzech tygodniach. Musisz być regularny.

Technika Mindfulness/ trening uważności

Mindfulness to chyba jedna z najbardziej popularnych technik w ostatnich latach. Polega ona na skoncentrowaniu się na tym, co dzieje się tu i teraz. Jest bardzo pomocna w przypadku osób ciągle zestresowanych i zamartwiających się.

Jej dużym plusem jest to, że możesz ją wykonywać w dowolnym miejscu i czasie. To Ty decydujesz o tym, ile taka sesja będzie trwała. Może to być kilka lub kilkanaście minut. Tak samo jest przecież z medytacją.

Najważniejsze w technice relaksacji mindfulness jest to, aby skoncentrować się na danym wycinku rzeczywistości. Może to być na przykład Twój oddech, czynność, którą wykonujesz lub drzewa za oknem. Chodzi o to, aby oderwać się od niepokojących myśli i poczuć, że żyjesz w danej chwili. To pozwala doceniać codzienność. Warto znaleźć codziennie kilka minut na jej praktykowanie. Z czasem zatrzymywanie się na chwilę stanie się dla Ciebie czymś naturalnym i potrzebnym.

Jak podobają Ci się omówione techniki relaksacji? Czy stosujesz którąś z nich, a może chcesz spróbować? Zachęcamy do dyskusji!

psycholog psychoterapeuta różnice

Czym się różni psycholog od psychoterapeuty?

Zawody psychologa i psychoterapeuty bardzo często są mylone. W potocznym języku używa się ich wręcz zamiennie. W końcu cel zarówno psychologa, jak i psychoterapeuty jest taki sam- pomóc pacjentowi w zyskaniu lepszego samopoczucia psychicznego.

Jednak oba te zawody znacząco się różnią. Psycholog i psychoterapeuta mają zupełnie inne możliwości działania oraz sposób pracy z osobami, które zapisują się do nich na wizytę lub konsultację online.

Czym różni się psycholog od psychoterapeuty? Odpowiedź na to pytanie znajdziesz w tym artykule.

Kim jest psycholog? Kiedy warto się do niego zapisać na wizytę?

Zanim zdecydujesz się zapisać na konsultację psychologiczną online, powinieneś poznać różnice w sposobie pracy każdego z nich.

Psychologiem jest osoba, która ma ukończone studia wyższe na kierunku psychologicznym – jednolite 5-letnie. Dodatkowo zakończyła je obroną pracy magisterskiej. Mogła również zdobyć wykształcenie w systemie 3+2, czyli trzyletnie licencjackie i dwuletnie magisterskie.

Jak wygląda proces kształcenia psychologa?

Psycholog ma prawo do udzielania wsparcia w wielu zakresach. Mamy tutaj na myśli przede wszystkim psychoedukację, udzielanie porad psychologicznych pacjentom. Psycholog może również być zatrudniony w ośrodkach, które świadczą pomoc psychologiczną.

Psycholog standardowo ma konkretną specjalizację. Rozwija się w kierunku zgodnym z jego zainteresowaniami. Najczęściej zdobywa wiedzę na różnego rodzaju kursach, szkoleniach, czy konferencjach branżowych.

Specjalizacja u psychologa trwa przez 4 lata. Do wyboru są następujące obszary wiedzy:

  • psychologia kliniczna,
  • neuropsychologia,
  • seksuologia,
  • psychologia biznesu,
  • psychologia zdrowia,
  • psychologia dziecka i rodziny,

Następnym niezbędnym etapem jest odbycie stażu w szpitalu lub poradni psychologicznej, np. w ośrodku interwencji kryzysowej czy poradni psychologiczno – pedagogicznej.

Jakie są możliwości/ uprawnienia psychologa?

Zadaniem psychologa jest udzielanie wsparcia w okresowych problemach emocjonalnych, zmian w życiu prywatnym lub zawodowym, czy nagłego pogorszenia nastroju.

Psycholog przeprowadza rozmowy i teksty psychologiczne. Następnie stawia diagnozę. Gdy jest taka potrzeba, to kieruje pacjenta na psychoterapię online lub do psychiatry. Nie możesz się zapisać do psychologa na psychoterapię wbrew obiegowej opinii. Tym zajmuje się psychoterapeuta.

Z jakimi problemami możesz się zgłosić do psychoterapeuty?

Psychoterapeuta to osoba, która ukończyła podyplomowe szkolenie z psychoterapii. Pełen cykl tego szkolenia to 4 lata (min. 1 200 godzin), jednak już po ukończeniu drugiego roku można samodzielnie prowadzić psychoterapię. Ukończenie całościowego kursu uprawnia do zdobycia Certyfikatu psychoterapeuty – jednak nie wszyscy psychoterapeuci się na to decydują.  Również do ukończenia kursu psychoterapii nie jest wymagane posiadanie dyplomu magistra psychologii. Aby zostać psychoterapeutą trzeba być magistrem np. pedagogiki, pielęgniarstwa, socjologii czy kierunków medycznych.

Psychoterapeuta może Ci pomóc, gdy zmagasz się z takimi problemami, jak:

  • stany depresyjne;
  • zaburzenia lękowe, nerwice;
  • objawy przewlekłego stresu;
  • problemy osobowościowe;
  • uzależnienia.

Psychoterapeuta prowadzi psychoterapię w różnych nurtach, w zależności od swojego wykształcenia. O nurtach w psychoterapii i ich zastosowaniu dowiesz się więcej  z kolejnego artykułu – dlatego zaobserwuj nasz profil na FB PsychoPark.pl, aby ta wiedza Ci nie umknęła.

Oficjalna definicja psychoterapii to:

„celowe i planowane oddziaływania psychologiczne, zmierzające do złagodzenia lub usunięcia objawów zaburzenia oraz do poprawy funkcjonowania psychicznego i społecznego, wspierające dążenia jednostki lub rodziny do zdrowia i rozwoju, kierowane do osób z zaburzeniami psychicznymi“.

Innymi słowy psychoterapia pomaga w zrozumieniu własnych zachowań, w nauczeniu jak radzić sobie w sytuacjach, które aktualnie Cię przerastają.

Jeżeli czujesz, że potrzebujesz wsparcia, to zapisz się na konsultację psychologiczną online w PsychoPark.

Źródła:

  1. B. Izydorczyk, Zadania psychologa w psychoterapii nerwic i zaburzeń osobowości realizowanej w ramach ambulatoryjnej opieki zdrowotnej (Poradniach Zdrowia Psychicznego i Oddziałach Dziennych Leczenia Nerwic), w: red. B. Gulla, Zadania psychologa-praktyka, „Instytut Psychologii Stosowanej Wydział Zarządzania i Komunikacji Społecznej UJ”, 2019, s. 16-30.
  2. J.M. Brzeziński, Etyka postępowania psychologa klinicznego w badaniach naukowych i praktyce, w: red: L. Cierpiałkowska, H. Sęk, „Psychologia kliniczna” 2016, s. 81-100.

Może zainteresować Cię również:

1 2 3 9
Nie zostawiłeś swojego wózka tak po prostu, prawda?

Nie zostawiłeś Swojego Koszyka ?

Zauważyliśmy, że zostawiłaś/eś produkty w koszyku. Czy coś Cię zatrzymało? Mamy nadzieję, że wrócisz, dlatego mamy dla Ciebie specjalny kod rabatowy: SZANSA -15%. Wystarczy, że wpiszesz go podczas składania zamówienia, a automatycznie naliczymy zniżkę. Nie zwlekaj, bo oferta jest ograniczona czasowo!

Przejdź do treści