Czego szukasz?
Zadzwoń: +48 577 003 838
emocje jak je rozpoznać, jak się ich nauczyć, samoakceptacja

JAK NAUCZYĆ SIĘ SWOICH EMOCJI?

W ciągu życia emocje towarzyszą nam nieustannie. Mamy z nimi do czynienia przy każdym zdarzeniu, które jest dla nas mniej lub bardziej ważne. Emocje mogą nas motywować do działania i podejmowania ważnych decyzji, ale mogą również prowadzić nas do zachowania, którego będziemy w późniejszym czasie żałować. Mają duże znaczenie dla funkcjonowania naszego organizmu i zdrowia psychicznego. Emocje mogą też pomóc w zrozumieniu postępowania innych osób, a zdolność prawidłowego odczytywania ich u innych, sprzyja nawiązywaniu głębokich relacji. 
Jeżeli jednak ciężko wychodzi Ci wyrażanie własnych emocji to równie trudno będzie Ci zrozumieć inne osoby. Zapraszamy do lektury artykułu, który dostarczy Ci rzetelnych informacji, potwierdzonych badaniami specjalistów tej dziedziny. Dowiesz się między innymi jak rozpoznać emocje swoje i innych ludzi, jak zapanować nad emocjami oraz w jaki sposób wykorzystać tę wiedzę do tworzenia trwałych i bliskich relacji. Poznasz też ofertę PsychoPark.pl – grupę wsparcia online „Naucz Się Swoich Emocji i Pokochaj Siebie” Zapraszamy do lektury!

Co to są emocje?

Emocją nazywamy osobisty stan psychiczny, który jest związany ze świadomą bądź nieświadomą oceną sytuacji. Emocje działają natychmiast, co prowadzi do konkretnego działania, zmian w ciele, ekspresji oraz zachowań. Wg Paula Ekmana emocje podstawowe to strach, złość, smutek, radość, wstręt i zaskoczenie, gdyż są praktykowane i rozpoznawane przez większość ludzi. Reszta emocji jest tutaj zaliczana do emocji złożonych jako mieszanka emocji podstawowych. Należą do nich między innymi:

  • miłość lub przyjaźń – jako połączenie radości i akceptacji
  • groza lub trwoga – jako skutek strachu i zaskoczenia
  • ostrożność lub niepokój – będące połączeniem strachu i wstrętu
  • wrogość – połączenie złości i wstrętu
  • poczucie winy – jako skutek radości i strachu

W jaki sposób rozpoznawać własne i cudze emocje?

Świadomość swoich stanów emocjonalnych sprzyja życiu w zgodzie z sobą i własnymi potrzebami. Jeżeli je akceptujemy, możemy w odpowiedni sposób reagować na sytuacje, które nas spotykają. Pomaga w tym wówczas, inteligencja emocjonalna, dzięki której potrafimy stawiać granice i bronić ich kiedy są naruszane. Tak tworzą się więzi oparte na szczerości i zaufaniu. Tłumienie uczuć może natomiast prowadzić do frustracji, depresji czy zwiększać ryzyko innych zaburzeń psychicznych. 

Właśnie dlatego, istotną rolę w rozpoznawaniu własnych emocji odgrywa umiejętność nazywania ich, poprzez codzienne rejestrowanie emocji, za każdym razem, gdy poczuje się coś innego lub nowego. Kolejnym elementem jest prowadzenie dzienniczka uczuć i emocji. Ważnym jest, by podczas pisania o uczuciach, dokładnie opisać również sytuację, w której pojawiła się określona emocja. Przy rozpoznawaniu własnych emocji pomocne okazuje się też określenie stanu własnego organizmu czy posługiwanie się porównaniami.

Aby rozpoznać emocje drugiego człowieka należy obserwować jego ciało i to jak się zachowuje. Poprzez obserwację można lepiej zrozumieć, co osoba naprzeciwko czuje i jakie przeżywa emocje. Szczególną uwagę należy zwrócić na ekspresję twarzy, posturę, kontakt wzrokowy, gesty, ton głosu, dobór słów czy sposób ich akcentowania. Kluczowym elementem w procesie rozpoznawania emocji u innych jest też zdolność empatii. Praktykowanie jej pozwala lepiej zrozumieć perspektywę drugiej osoby. Pomocne okazuje się wówczas aktywne słuchanie, zadawanie pytań i unikanie ocen podczas kontaktu. 

Jakie korzyści przynoszą nam emocje a jakie powodują szkody?

Dzięki emocjom nasze ciało jest w stanie przygotować się do natychmiastowego działania czy przystosować do otoczenia. Budują one również naszą indywidualność, która ujawnia się w trakcie nawiązywania relacji i  tworzenia wspólnot. Pomagają komunikować się z innymi oraz sygnalizują nam własne potrzeby. Co więcej, emocje zaliczane do “negatywnych” również mogą przynieść nam wiele korzyści, gdyż często są ważniejsze dla przeżycia niż emocje “pozytywne”. Emocje te, przestrzegają nas o zagrożeniu i zmuszają do dokonania zmiany w otoczeniu lub wewnątrz siebie. 

Tłumione emocje natomiast, mogą przynieść wiele szkód nie tylko zdrowiu psychicznemu, ale i fizycznemu. Konsekwencją odczuwania poczucia winy mogą być bóle i wrzody żołądka. Poczucie braku celu w życiu, frustracja czy gniew mogą skutkować zaburzeniami pracy wątroby. Długotrwały stres może odbić się na funkcji jelit. Efektem odczuwania lęku czy poczucia odrzucenia mogą być bóle w klatce piersiowej i zaburzenia rytmu serca. Smutek i żal mogą upośledzać funkcje oddechowe. Chroniczny strach i przerażenie kumulują się w obrębie nerek, a choroby trzustki mogą być konsekwencją agresji.

Jaką rolę odgrywają emocje w zaburzeniach umysłowych?

Zaburzenia emocjonalne rozumiane są jako nieprawidłowa reakcja emocjonalna na bodźce zewnętrzne. Jest to szeroka grupa schorzeń, których przyczyny mogą być różne. Mogą dotyczyć nieprawidłowości w obrębie neuroprzekaźników w mózgu, być uwarunkowane genetycznie lub pojawić się na skutek traumatycznych przeżyć. Do najczęstszych objawów zaburzeń emocjonalnych zaliczane są między innymi te wymienione poniżej:

  • problemy ze snem;
  • chwiejność emocjonalna;
  • ciągłe zmęczenie;
  • trudności z koncentracją.

Ze względu na różne rodzaje i przyczyny zaburzeń emocjonalnych diagnoza wymaga czasu i uczestnictwa w kilku konsultacjach psychologicznych lub psychiatrycznych. Podczas konsultacji osoba uczy się prawidłowo rozpoznawać i nazywać własne stany emocjonalne, akceptować siebie takim jakim jest i uczy się strategii radzenia sobie z emocjami.

Jak wykorzystać informacje o emocjach w związkach, pracy, rodzinie i przyjaźni?

Pozytywne i negatywne emocje są nierozerwalnym elementem każdej relacji. Dają mnóstwo przydatnych informacji o nas samych oraz osobach, z którymi mamy do czynienia. Komunikują nam potrzeby, ale i niebezpieczeństwa. Co więcej, mogą one wskazywać na problemy w relacjach. Emocje, których nie powinno się odczuwać w żadnej zdrowej relacji to wstręt, pogarda, lęk, zazdrość, wstyd i obojętność. Emocje te mogą mieć różne podłoża a do ich objawów mogą być zaliczane między innymi poczucie braku bezpieczeństwa, niska samoocena, wycofanie czy utrata zainteresowania. W takich sytuacjach pomocna okazuje się:

  • umiejętność rozpoznawania emocji;
  • umiejętność rozmowy o nich i własnych potrzebach;
  • podejmowanie próby zrozumienia tego, co się dzieje i co zmieniło w dotychczasowych relacjach.

Samoakceptacja – czym jest i jakie ma znaczenie?

Akceptacja własnych emocji często okazuje się niebywale trudnym, ale i ważnym zadaniem. Polega na byciu świadomym własnych stanów emocjonalnych i akceptowaniu ich takimi jakimi są. Pamiętajmy, że nie ma złych emocji. Są emocje pozytywne i negatywne, trudne i te bardziej przyjemne. Kluczem do akceptacji własnych emocji jest praktyka uważności, a więc obserwacja swoich myśli i uczuć. Akceptacja może zwiększyć pozytywne uczucia i buduje poczucie własnej wartości. Odpowiednio wykształcona samoocena poprawia funkcjonowanie w społeczeństwie oraz zwiększa szacunek dla samego siebie i innych ludzi. Dogłębne zrozumienie swoich emocji i potrzeb jest sposobem na poznanie własnych możliwości, ograniczeń i problemów. Z badań wynika, że z naszym patrzeniem na siebie zawsze łączą się emocje. W momencie, w którym oceniamy siebie są to emocje pozytywne lub negatywne a nauczenie się samoakceptacji sprawia, że postrzegamy siebie jako kogoś wartościowego, godnego raczej szacunku niż potępienia. Dlatego nauczenie się samoakceptacji jest tak ważne.

Strategie radzenia sobie z emocjami

Do strategii radzenia sobie z emocjami zaliczane są między innymi:

  • techniki poznawcze;
  • techniki skoncentrowane na percepcji;
  • aktywność fizyczna;
  • praktyka i świadomość. 

Ostatnia odgrywa kluczową rolę w regulacji emocji, gdyż stosowanie i modyfikacja różnych technik powinna być dostosowana do indywidualnych potrzeb. Ważne jest wówczas zachowanie kontaktu ze Specjalistą.

Grupa wsparcia EMOCJE w psychopark.pl

W ofercie poradni Psychopark.pl znajduje się grupa wsparcia online „Naucz Się Swoich Emocji i Pokochaj Siebie”, przeznaczona dla osób pragnących lepiej zrozumieć swoje emocje i pracować nad samoakceptacją. Spotkania prowadzi doświadczony Psycholog, posiadający szeroką wiedzę w dziedzinie psychologii emocji. Terapia odbywa się w formie online, co pozwala na oszczędność czasu, gdyż pacjenci nie muszą dojeżdżać do poradni, by spotkać się z terapeutą. O zaletach pracy nad emocjami w większej niż jeden na jeden grupie przeczytasz w artykule “Zalety terapii grupowej – grupa wsparcia online”.

Zapraszamy do kontaktu 🙂

Zespół PsychoPark.pl

Bibliografia:

Ekman, P. (2011). Emocje ujawnione. Odkryj, co ludzie chcą przed tobą zataić i dowiedz się czegoś więcej o sobie. Sensus.

Tomkiewicz, A. (1996). Samoakceptacja w kontekście uwarunkowań wewnętrznych i zewnętrznych. Roczniki teologiczne, 43(6), 161–174.

zalety terapii grupowej - grupa wsparcia online Emocje w psychopark.pl

ZALETY TERAPII GRUPOWEJ- GRUPA WSPARCIA ONLINE

Po pomoc psychologiczną zgłaszają się osoby często bardzo zagubione, szukające wyjścia na prostą, z różnego rodzaju uzależnieniami, problemami emocjonalnymi lub traumatycznymi przeżyciami, bądź to jeszcze z dzieciństwa lub doświadczonymi w późniejszym okresie życia. Samo wyjście ze strefy komfortu stanowi zdobycie sporego szczytu dla pacjentów. Jest to niewątpliwie duży sukces, który trzeba i należy docenić. Grupa wsparcia online jest idealnym miejscem, aby postawić ten pierwszy krok.

Grupa wsparcia online Emocje w PsychoPark.pl

W psychopark.pl oferujemy grupę wsparcia online EMOCJE. Klikając w ten napis – „grupa wsparcia Emocje”, przeniesiesz się na stronę, gdzie znajdziesz więcej informacji o grupie i możesz dokonać rezerwacji.

Grupa wsparcia online ‘Naucz się swoich emocji i pokochaj siebie’ to seria 10 spotkań online prowadzonych przez doświadczonego psychologa, Łukasza Śmietanę. Grupa jest przeznaczona dla osób, które chcą lepiej zrozumieć swoje emocje oraz pracować nad samoakceptacją. Uczestnicy będą mieli możliwość dzielenia się swoimi doświadczeniami i otrzymywania wsparcia w bezpiecznej atmosferze. Sesje odbywają się w każdy poniedziałek o godzinie 17:00.

Jakie są zalety terapii grupowej online?

Należy zacząć od tego, że pacjenci postrzegają terapię grupową jako większy wstyd niż terapię indywidualną. Dzieje się tak, ponieważ otwarcie się przed terapeutą na sesji indywidualnej wydaje się łatwiejsze niż opowiadanie większej grupie o swoim, nieraz wstydliwym, problemie. Stąd jednak wychodzi pierwsza zaleta tego rodzaju terapii, którą jest właśnie wyżej wspomniana większa grupa zmagająca się z podobnymi problemami. Taka sytuacja powoduje, że pacjenci mogą dzielić się swoimi doświadczeniami i uzyskać wsparcie i motywację, nie tyle od terapeuty prowadzącego grupę, co od samych członków grupy. Ci ludzie przeżywają ten sam problem, a w konsekwencji rozumieją go daleko bardziej, niż osoba prowadząca terapię.

Konsekwencją poczucia zrozumienia, jest poczucie znalezienia się we właściwym miejscu, co w psychologii nazywamy poczuciem przynależności do grupy. Z tego poczucia wynika następna zaleta terapii grupowych, którą jest poczucie motywacji i chęci zmiany. W terminologii psychologicznej nazywamy to zjawiskiem pozytywnych wzmocnień. Znika poczucie beznadziejności, poczucie bycia wyrzutkiem, nikomu do niczego niepotrzebnym. Zamiast niego pojawia się długo wyczekiwany spokój, uśmiech na twarzy. Pacjentom wraca również tak ważne w życiu człowieka nie tylko podczas terapii, ale w życiu codziennym poczucie bezpieczeństwa i pewności siebie. Dzięki nim na nowo zaczynamy odkrywać swoje zalety, widzieć i doceniać swoje mocne strony i wreszcie widzimy także, to że dzięki temu, co przeszliśmy dzieląc się naszymi doświadczeniami, możemy pomóc komuś innemu i pokazać mu, że nie jest sam i zawsze może na nas liczyć. Jedną z najważniejszych zalet terapii grupowej, jest tworzenie się trwałych więzi społecznych i kontaktów interpersonalnych, które na nowo pomagają przywrócić utracone podczas wikłania się w różnego rodzaju problemy, normy społeczne. Zaś normę te, pozwalają nam wrócić niejako do społeczeństwa i na powrót stać się pełnoprawnymi jego członkami. Na przykład powrócić na rynek pracy, czy odbudować więzi rodzinne.

Przykładem wzajemnej pomocy, o której pisałem wcześniej mogą być prowadzący tzw. spotkania AA (Anonimowi Alkoholicy). Grupy te często są prowadzone przez tzw. „trzeźwych alkoholików”, którzy dawniej sami zmagali się z problemem alkoholowym.

Mam nadzieję, że poniższy artykuł zachęci Państwa do korzystania z formy wsparcia jaką jest grupa wsparcia online. I uświadomi wam,  że nie jesteście sami ze swoimi problemami.

Zajrzyjcie na stronę https://psychopark.pl/sklep/oferty-specjalne/grupa-wsparcia-online-emocje/ aby zarezerwować swoje miejsce!

Łukasz Śmietana – psycholog

Życie z CHAD – jak sobie poradzić i utrzymać stabilność?

Diagnozowanie CHAD zazwyczaj zaczyna się od depresji. To właśnie z nią pacjenci trafiają do psychoterapeuty, a nawet do lekarza psychiatry w zależności od nasilenia objawów. Jak szybko się okazuje ta diagnoza jest błędna. Po etapie depresji pojawia się stan euforii. Następnie znowu pacjent wpada w silne stany depresyjne.

Czy ten opis wydaje Ci się znajomy? Jeżeli tak, to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że cierpisz na CHAD, czyli chorobę afektywną dwubiegunową. Często jest ona nazywana również zaburzeniem maniakalno-depresyjnym lub cyklofrenią.

Sama diagnoza może być dla Ciebie bardzo trudna do przyjęcia. Jak sobie z nią radzić? Jak zapanować nad własnymi emocjami? Czy w takim przypadku wystarczająca jest psychoterapia online, czy warto do niej dodać jeszcze leczenie farmakologiczne? Podpowiadamy!

Co to jest Choroba Afektywna Dwubiegunowa?

Choroba afektywna dwubiegunowa to w skrócie ChAD. Jest to zaburzenie psychiczne, w którym występują zmienne nastroje. Etapy depresji przeplatają się z euforycznymi, nazywanymi również manią. Te nastroje nazywa się też dwubiegunowymi.

Życie z tym zaburzeniem psychicznym jest niesamowicie męczące. Osoba, która na nie cierpi widzi świat w białych lub w czarnych barwach. Nie ma niczego pośredniego.

Jakie stany mogą występować przy chorobie afektywnej dwubiegunowej? Możemy wśród nich wyróżnić?

  • hipomanię – wtedy osoba cierpiąca na ChAD jest pełna energii i chęci do życia. Ma mnóstwo pomysłów;
  • manię – charakteryzuje się nienaturalnie wzmożonym nastrojem;
  • depresję – jej głównym wyznacznikiem jest obniżony nastrój.

Jeżeli cierpisz na chorobę afektywną dwubiegunową, to pewnie trochę pocieszy Cię świadomość, że należysz do 3 – 8,3% populacji. W dodatku przywołane tutaj dane mogą być niedoszacowane ze względu na trudności w diagnozowaniu tego zaburzenia.

Jakie są wczesne objawy ChAD?

Co powinno Cię zaniepokoić w zachowaniu Twoim lub kogoś z najbliższego otoczenia? Jakie są najwcześniejsze objawy choroby afektywnej dwubiegunowej?

Najczęściej zaczyna się od epizodu depresyjnego. Jego typowe objawy to między innymi: silne przygnębienie, złość, rozdrażnienie, utrata zainteresowania swoimi wcześniejszymi hobby, brak radości z życia. Do tego należy jeszcze dodać poczucie, że codzienne obowiązki i w ogóle życie jest dla Ciebie przytłaczające. Kompletnie brakuje Ci energii. Masz problemy ze snem. Całkowicie nie możesz w nocy spać lub wręcz przeciwnie. Marzysz o tym, żeby nie wychodzić z łóżka przez cały dzień.

O epizodzie depresyjnym może również świadczyć brak apetytu lub spożywanie nadmiernych ilości jedzenia. Może towarzyszyć Ci ciągły niepokój, poczucie winy i pretensje do samego siebie. Smutek również jest mocnym wyróżnikiem depresji. Do tego wszystkiego należy jeszcze dołączyć problemy z pamięcią i koncentracją.

Powinieneś się zaniepokoić również wtedy, gdy zaobserwujesz u siebie objawy manii. Mogą o niej świadczyć nadmiar energii i ekscytacja bez powodu. Pozostałe symptomy manii to: nadaktywność i zbytnia pewność siebie.

Kolejnym etapem choroby afektywnej dwubiegunowej jest hipomania, czyli łagodniejsza forma manii. Jej charakterystyczne objawy to: większa ilość energii, zmniejszone zapotrzebowanie na sen, większa kreatywność i optymistyczne myślenie.

Pamiętaj jednak o tym, żeby nigdy nie diagnozować się na własną rękę. Postawienie diagnozy bywa skomplikowane nawet dla doświadczonych psychoterapeutów i psychologów. Dlatego, jeżeli zauważasz u siebie wymienione objawy, to zapisz się na konsultację psychiatryczną online, aby otrzymać niezbędne wsparcie.

Współpraca z Zespołem Terapeutycznym i dostosowywanie planu leczenia

Leczenie choroby afektywnej dwubiegunowej może trwać od kilku do nawet kilkunastu lat. Często należy być pod kontrolą psychoterapeuty lub psychiatry już przez całe życie.

Leczenie obejmuje psychoterapię online oraz farmakologię. Niezwykle istotne jest przyjmowanie leków zgodnie z wytycznymi lekarza. Psychoterapia online pomoże Ci nie tylko zrozumieć stany przez jakie przechodzisz, ale również zaakceptować je. Zmniejsza również czas i intensywność ich trwania.

Budowanie sieci wsparcia i zdrowego stylu życia

Samodzielne zmaganie się z tą chorobą może być naprawdę trudne. W utrzymaniu stabilności nastroju niezwykle ważne jest budowanie sieci wsparcia, na przykład w postaci rodziny i przyjaciół. Ważnym elementem leczenia jest również prowadzenie zdrowego stylu życia.

Wsparcie społeczne i rodzinne: komunikacja i budowanie relacji

Rodzina i przyjaciele są bardzo ważni z tego względu, że są w stanie wyłapać Twoje nastroje w momencie, gdy Ty jeszcze nie zdajesz sobie sprawy z ich nasilenia. Mogą wtedy pomóc Ci przez nie przejść lub chronić, gdy staniesz się sam dla siebie zagrożeniem lub zaczniesz podejmować nieodpowiedzialne decyzje.

Znaczenie diety, aktywności fizycznej i technik redukcji stresu

Zdrowy styl życia przy chorobie afektywnej dwubiegunowej jest niezwykle istotny. Dlatego powinieneś dbać o dietę, nie unikać aktywności fizycznej i nauczyć się technik redukcji stresu. Możemy do nich zaliczyć na przykład trening autogenny Schulza, świadome oddychanie, czy medytację.

Radzenie sobie w pracy, nauce i kryzysach

Obciążenie pracą i stresem

Nadmierne obciążenie obowiązkami i stres mogą wywoływać u Ciebie stany depresyjne. Musisz dokładnie obserwować, co w Twoim przypadku jest wyzwalaczem objawów choroby afektywnej dwubiegunowej. To pozwoli Ci mieć nad nią większą kontrolę.

Plany awaryjne, zarządzanie kryzysami i długoterminowe strategie

Pewnie już doskonale zdajesz sobie sprawę, że życie z ChAD to ciągłe radzenie sobie z kryzysami. Dlatego warto opracować na psychoterapii online plany awaryjne i długoterminowe strategie.

Jeżeli zauważasz u siebie wymienione wcześniej objawy, to zachęcamy Cię do skorzystania z psychoterapii online, która nauczy Cię radzić sobie na co dzień z ChAD.

Zespół PsychoPark.pl

nich, a może chcesz spróbować? Zachęcamy do dyskusji!

związek borderline i depresja

Życie na granicy – zrozumienie zaburzenia osobowości Borderline i jego powiązań z depresją

Zaburzenia osobowości borderline to w skrócie BPD. Tym, co je wyróżnia jest bardzo mocne nasilenie objawów depresyjnych i lękowych. Leki, przepisywane przez lekarza psychiatrę, stosowane przez osoby, które cierpią wyłącznie na depresję, w przypadku borderline często nie dają aż tak dobrych rezultatów.

Warto wspomnieć tutaj jeszcze, że borderline zawsze pojawia się przed depresją. Zmiany nastroju przy borderline są o wiele częstsze i bardziej intensywne niż u osób, które cierpią tylko na depresję. Chociaż borderline jest mocno powiązane z depresją, to ma jeszcze wiele innych objawów. Dowiedz się, czym borderline dokładnie różni się od ,,standardowej” depresji.

Czym jest zaburzenie osobowości Borderline?

U osoby cierpiącej na borderline występują dolegliwości z pogranicza zaburzeń psychotycznych i nerwicowych.

Osoba z borderline negatywnie postrzega otaczającą ją rzeczywistość. Bardzo boi się odrzucenia i wręcz obsesyjnie walczy o każdą, nawet noszącą cechy toksycznej, relację. Borderline często określa się mianem osobowości z pogranicza. Wynika to stąd, że to zaburzenie znajduje się zaburzeniami psychotycznymi (schizofrenicznymi) a neurotycznymi (nerwicami). Zostało dokładnie opisane już w XIX wieku.

Czym charakteryzuje się Borderline?

To jedno z najcięższych zaburzeń osobowości, zarówno dla pacjenta, jak i dla jego otoczenia. Wiąże się z cierpieniem psychicznym i jest trudne w leczeniu. Osoby z borderline są niestabilne pod względem emocjonalnym.

Często towarzyszy im poczucie pustki i trudności w określeniu własnego Ja. Osoby, które cierpią na borderline mają bardzo duże problemy w budowaniu trwałych relacji z innymi ludźmi. Zazwyczaj czują się nierozumiane i niekochane. Z jednej strony boją się odrzucenia, a z drugiej uważają, że nie zasługują na miłość i przyjaźń.

Typowe objawy i diagnoza Borderline

Osoby cierpiące na zaburzenie osobowości borderline odczuwają skrajnie silne emocje. Wręcz ich poszukują. Zwykłe, codzienne życie jest dla nich nudne. To sprawia, że zazwyczaj wikłają się w trudne związki i relacje bez żadnej przyszłości.

Lista pozostałych typowych objawów borderline znajduje się poniżej:

  • ekstremalnie silny lęk przed odrzuceniem;
  • nieracjonalne, skrajne zachowania;
  • poczucie pustki i bezsensu życia;
  • negatywne wyobrażenie na własny temat;
  • wrażliwość na ocenę otoczenia;
  • niestabilność emocjonalna i bardzo częste zmiany nastroju;
  • nadmierna zazdrość i kontrolowanie partnera w związkach;
  • odczuwanie skrajnie mocno negatywnych emocji, takich jak złość, gniew, czy smutek;
  • odczuwanie nieustannej potrzeby zapewniania o uczuciach przez partnera czy przyjaciela;
  • skłonność do podejmowania ryzyka;
  • często uzależnienie od substancji psychoaktywnych (żeby wreszcie coś poczuć);
  • zaburzenia odżywiania (na przykład anoreksja lub bulimia);
  • próby samobójcze, samookaleczenie się,
  • skłonność do palenia za sobą wszystkich mostów.

Diagnozowanie zaburzenia osobowości typu borderline polega na analizie wyników kwestionariuszy do oceny osobowości (np. MMPI). Taką diagnozę może wystawić wyłącznie specjalista od zdrowia psychicznego, na przykład psycholog, psychoterapeuta, czy psychiatra. Bywa, że to zaburzenie osobowości jest mylone z chorobą afektywną dwubiegunową, czy depresją. Jeśli poszukujesz lekarza psychiatry pracującego online, SKONTAKTUJ się z nami a my umówimy Ci wizytę u doktora Grzegorza Jabłońskiego.

Jak Borderline łączy się z depresją?

Osoba, która cierpi na borderline, na co dzień zmaga się z bardzo dużą chwiejnością emocjonalną, wyjątkowo negatywnymi przekonaniami na własny temat oraz ma trudności w tworzeniu trwałych relacji z innymi ludźmi. To wszystko może powodować obniżony nastrój, który po kilku tygodniach może przerodzić się w depresję.

Jak Borderline wpływa na rozwój depresji?

Osoby z borderline lubią podejmować niepotrzebne ryzyko. Same narażają się na kłopoty i stresujące sytuacje. To natomiast sprawia, że łatwo wpadają w stany depresyjne. Nie chcą przy tym niczyjej pomocy i często są niesprawiedliwe wobec otaczających ich ludzi. Niszczą relacje, aby ktoś nie zrobił tego pierwszy.

Różnice i podobieństwa w objawach Borderline i depresji

Objawy borderline i depresji często nakładają się na siebie, co znacznie utrudnia ich prawidłową diagnostykę. Statystyki wyraźnie mówią o tym, że depresja bardzo często towarzyszy temu zaburzeniu osobowości.

Depresja może występować wśród od około 50% do 85% pacjentów z borderline. Jednym z częstszych objawów są samookaleczenia, a nawet próby samobójcze.

Pozostałe symptomy depresji u osób z borderline to między innymi:

  • smutek,
  • przygnębienie,
  • stały płacz,
  • brak radości z życia,
  • poczucie pustki,
  • bezsenność,
  • utrata masy ciała,
  • utrata apetytu,
  • osłabienie popędu płciowego.

Metody leczenia i radzenia sobie z Borderline oraz depresją

Terapie skuteczne w leczeniu Borderline i depresji, to między innymi te poniżej:

  1. Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) – pomaga w radzeniu sobie z impulsywnością, niestabilnością emocjonalną i trudnościami interpersonalnymi.
  2. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) – efektywna zarówno w leczeniu borderline, jak i depresji. Pomaga identyfikować i zmieniać szkodliwe myślenie oraz przekonania.

Antydepresanty mogą być stosowane w leczeniu depresji. Leki stabilizujące nastrój mogą być pomocne w przypadku borderline, zwłaszcza w kontrolowaniu impulsywności.

Techniki samopomocy i wsparcie społeczne

  1. Praktyki relaksacyjne (medytacja, joga, głębokie oddychanie mogą pomóc w zarządzaniu stresem i emocjami).
  2. Regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta i odpowiedni sen wpływają korzystnie na samopoczucie.
  3. Aktywne uczestnictwo w relacjach społecznych i rozmowy z bliskimi mogą przynieść ulgę.
  4. Często polecane strategie przy borderline to planowanie dnia oraz chodzenie na spacery, czy prowadzenie dziennika, aby zapanować nad impulsywnością.

Zespół PsychoPark.pl

Może zainteresować Cię również:

ChAD Choroba Afektywna Dwubiegunowa Choroba Dwubiegunowa Borderline Psychiatra online

ChAD czy Borderline? Kluczowe różnice i podobieństwa

Ze względu na wspólną cechę ChAD i borderline, jaką są wahania nastrojów, występują problemy w diagnozowaniu tych dwóch zaburzeń. To, co je łączy jest również całkowicie odmienne zachowanie pacjenta, w zależności od tego, w której fazie aktualnie się znajduje.

Sprawę komplikuje fakt, że nawet do 80% pacjentów z BPD wykazuje pewne cechy dwubiegunowości.

Warto dodać do tego jeszcze, że część pacjentów ma cechy pasujące zarówno do ChAD, jak i do borderline. U około 10–20% chorych z ChAD rozpoznaje się współistniejące BPD, a u około 20% pacjentów z BPD rozpoznawano ChAD. BPD wydaje się częściej współistnieć z ChAD typu II niż typu I.

Określenie, co dokładnie dolega konkretnemu pacjentowi jest bardzo ważne, ponieważ od diagnozy zależy prawidłowe leczenie. Dowiedz się więcej na temat ChAD i borderline lub skorzystaj z konsultacji u lekarza psychiatry, doktora Grzegorza Jabłońskiego w PsychoPark.pl.

Zrozumienie Choroby Afektywnej Dwubiegunowej i zaburzenia Borderline

Choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) i zaburzenie osobowości borderline to dwie odrębne jednostki diagnostyczne. Obie mają wpływ na funkcjonowanie emocjonalne i społeczne osób dotkniętych nimi.

Definicje i charakterystyka obu zaburzeń

Przy ChAD najważniejszym kryterium diagnostycznym jest nawracające cyklicznie zaburzenia nastroju. Zaburzenia nastroju dzielą się na następujące fazy: manię, hipomanię i depresję. Czasami te fazy przeplatają się również z okresami remisji, to znaczy ustąpienia objawów. Mogą one być dłuższe lub krótsze.

Jednak nie jest to takie proste, jak teraz mogłoby się wydawać. Bywa, że występują również fazy mieszane. Wtedy depresja łączy się z podwyższonym nastrojem i z nadmiernym pobudzeniem.

A jak na tym tle wygląda borderline? W przypadku tego zaburzenia występują dolegliwości z pogranicza zaburzeń psychotycznych oraz nerwicowych. Są to przede wszystkim: niestabilność nastrojów, negatywne postrzeganie świata zewnętrznego oraz nadmierna impulsywność. Borderline to zaburzenie osobowości, które charakteryzuje się odczuwaniem bardzo silnych, negatywnych emocji. Bardzo ważnym wyróżnikiem jest też mocny lęk przed odrzuceniem.

Typowe objawy i kryteria diagnostyczne

O chorobie afektywnej dwubiegunowej można mówić wtedy, gdy u pacjenta wystąpią co najmniej dwa nawroty choroby. Wymagany jest co najmniej jeden epizod manii lub hipomanii. Musi być on rozdzielony jednym lub kilkoma epizodami depresyjnymi.

Bardzo ważne jest to, aby objawy choroby afektywnej dwubiegunowej nie wynikały ze stosowania substancji psychoaktywnej. Symptomy choroby muszą być tak nasilone, aby utrudniały pacjentowi jego codzienne funkcjonowanie, a nawet wymagały hospitalizacji.

Szczegółowe kryteria diagnostyczne choroby afektywnej dwubiegunowej znajdują się w najnowszym wydaniu DSM (DSM 5).

Natomiast, jeżeli chodzi o borderline, to kryteria diagnostyczne są następujące:

  • znaczące zaburzenia w funkcjonowaniu osobowości (zaburzenia w funkcjonowaniu Ja i interpersonalnym);
  • patologiczne cechy w obszarze negatywnej afektywności (labilność emocjonalna, niepokój, lęk przed odrzuceniem, depresyjność);
  • impulsywność;
  • podejmowanie ryzyka;
  • częste uczucie gniewu.

Główne różnice między Chorobą Dwubiegunową a Borderline

Najważniejsza różnica polega na tym, że choroba afektywna dwubiegunowa to zaburzenie nastroju a borderline to zaburzenie osobowości. Choroba dwubiegunowa wyróżnia się poważnymi zaburzeniami nastroju. Różnią się one również kryteriami diagnostycznymi, przebiegiem i objawami. To, co je ze sobą łączy to przede wszystkim wahania nastroju i impulsywne zachowania w przypadku bordeline.

Różnice w przebiegu i objawach

Warto mieć świadomość, że osoba, która cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową czasami znajduje się w fazie remisji. Wtedy jest stabilna pod względem emocjonalnym. Przy zaburzeniu osobowości typu borderline nigdy taki stan się nie pojawia.

Przy chorobie afektywnej dwubiegunowej wydarzenia w życiu pacjenta nie mają większego wpływu na to, w jakiej fazie się znajduje. Choroba afektywna dwubiegunowa o wiele lepiej reaguje na leki. Jej przebieg jest związany przede wszystkim z biologią układu nerwowego.

Metody diagnostyczne i wyzwania w rozpoznawaniu

Diagnozowanie choroby afektywnej dwubiegunowej wymaga długotrwałego obserwowania pacjenta. Do postawienia trafnej diagnozy niezbędne jest wystąpienie u pacjenta cykliczności. Muszą u niego wystąpić co najmniej dwa epizody manii i epizod depresyjny. To wszystko sprawia, że ChAD bardzo często jest mylony z depresją. Do momentu, gdy pacjent nie znajdzie się w fazie manii lub hipomanii.

Przy diagnozowaniu borderline najważniejsza jest niestabilność emocjonalna, lęk przed odrzuceniem i problemy interpersonalne. Chociaż oba te zaburzenia mają zróżnicowany przebieg, to często są ze sobą mylone ze względu na podobieństwo objawów.

Podobieństwa i współwystępowanie obu zaburzeń

Zarówno w przypadku choroby afektywnej dwubiegunowej, jak i zaburzenia osobowości typu borderline występują następujące symptomy:

  • wahania nastroju;
  • uczucie pustki;
  • niestabilny obraz siebie (własnego Ja);
  • trudności w relacjach z innymi ludźmi;
  • nadużywanie substancji psychoaktywnych;
  • depresja;
  • impulsywność;
  • objawy psychotyczne i dysocjacyjne;
  • samookaleczenia;
  • myśli samobójcze;
  • próby odebrania sobie życia.

Wspólne cechy i wyzwania terapeutyczne

Wszystkie wymienione powyżej symptomy w obu tych jednostkach diagnostycznych różnią się od siebie przyczyną występowania, częstotliwością, bywa również, że ich nasilenie jest zupełnie inne. Stąd tak często pojawiają się trudności w diagnozowaniu ChAD i borderline.

Strategie leczenia i radzenia sobie

W obu przypadkach bardzo ważne jest stosowanie psychoterapii online oraz leczenia farmakologicznego. Znajdź swojego psychoterapeutę klikając w zakładkę NASZ ZESPÓŁ. Przy borderline pozwala ono na stabilizację nastrojów, a przy chorobie afektywnej dwubiegunowej wydłuża okresy remisji. Nie bez znaczenia jest tutaj fakt, że edukacja pacjenta i wsparcie rodziny odgrywają kluczową rolę w procesie leczenia.

Podstawą jego skuteczności jest oczywiście właściwa diagnoza. Strategie radzenia sobie w kryzysie są podobne, ponieważ opierają się na odzyskaniu kontroli nad stresem i własnymi emocjami.

Zespół PsychoPark.pl 

Być może zainteresuje Cię również:

Nie zostawiłeś swojego wózka tak po prostu, prawda?

Nie zostawiłeś Swojego Koszyka ?

Zauważyliśmy, że zostawiłaś/eś produkty w koszyku. Czy coś Cię zatrzymało? Mamy nadzieję, że wrócisz, dlatego mamy dla Ciebie specjalny kod rabatowy: SZANSA -15%. Wystarczy, że wpiszesz go podczas składania zamówienia, a automatycznie naliczymy zniżkę. Nie zwlekaj, bo oferta jest ograniczona czasowo!

Przejdź do treści